Πώς το κύτταρο κάνει περισσότερα κύτταρα;
Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι κυτταρικής διαίρεσης:
1. Μίτωση: Αυτός είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος κυτταρικής διαίρεσης και έχει ως αποτέλεσμα δύο πανομοιότυπα θυγατρικά κύτταρα από ένα μόνο γονικό κύτταρο. Η μίτωση χρησιμοποιείται για:
* Ανάπτυξη: Προσθήκη νέων κυττάρων σε έναν οργανισμό καθώς μεγαλώνει.
* Επισκευή: Αντικατάσταση κατεστραμμένων ή φθαρμένων κυττάρων.
* Ασεξουαλική αναπαραγωγή: Σε ορισμένους οργανισμούς, η μίτωση μπορεί να παράγει νέα άτομα.
Εδώ είναι μια απλοποιημένη κατανομή των βημάτων στη μίτωση:
1. interphase: Το κύτταρο προετοιμάζεται για διαίρεση. Αναδιπλώνει το DNA του και μεγαλώνει σε μέγεθος.
2. ΠΡΟΦΩΣΗ: Τα χρωμοσώματα συμπυκνώνονται και γίνονται ορατά και η πυρηνική μεμβράνη διασπάται.
3. Metaphase: Τα χρωμοσώματα ευθυγραμμίζονται κατά μήκος του κελύφους του κελιού.
4. anaphase: Τα αδελφή χρωματοειδή κάθε χρωμοσώματος απομακρύνονται από τα αντίθετα άκρα του κυττάρου.
5. Telophase: Οι μεταρρυθμίσεις πυρηνικής μεμβράνης γύρω από τα χρωμοσώματα και το κύτταρο χωρίζεται σε δύο θυγατρικά κύτταρα.
2. Μείοσος: Αυτός ο τύπος κυτταρικής διαίρεσης είναι ειδικός για την παραγωγή γαμετών (σπέρμα και κύτταρα αυγών) για σεξουαλική αναπαραγωγή. Η μείωση έχει ως αποτέλεσμα τέσσερα θυγατρικά κύτταρα, το καθένα με το ήμισυ του αριθμού των χρωμοσωμάτων ως γονικό κύτταρο. Αυτό είναι απαραίτητο για τη διατήρηση του σωστού αριθμού χρωμοσωμάτων στους απογόνους.
Βασικές διαφορές μεταξύ της μίτωσης και της μείωσης:
* Αριθμός θυγατρικών κυττάρων: Η μίτωση παράγει 2, ενώ η μείωση παράγει 4.
* Αριθμός χρωμοσώματος: Η μίτωση παράγει θυγατρικά κύτταρα με τον ίδιο αριθμό χρωμοσωμάτων με το μητρικό κύτταρο, ενώ η μείοσος παράγει θυγατρικά κύτταρα με το ήμισυ του αριθμού των χρωμοσωμάτων.
* Σκοπός: Η μίτωση είναι για την ανάπτυξη, την επισκευή και την ασεξουαλική αναπαραγωγή, ενώ η μείωση είναι ειδικά για σεξουαλική αναπαραγωγή.
Συνολικά, η κυτταρική διαίρεση είναι μια πολύπλοκη και στενά ρυθμισμένη διαδικασία που εξασφαλίζει τη συνέχιση της ζωής. Δημιουργώντας νέα κύτταρα, οι οργανισμοί μπορούν να αναπτυχθούν, να επισκευαστούν και να μεταβιβάσουν τις γενετικές τους πληροφορίες σε μελλοντικές γενιές.
