Τι είδους ουσία δεν μπορεί να περάσει από την κυτταρική μεμβράνη;

Η κυτταρική μεμβράνη είναι επιλεκτικά διαπερατή, πράγμα που σημαίνει ότι επιτρέπει σε ορισμένες ουσίες να περάσουν κατά την εμπλοκή άλλων. Ακολουθεί μια κατανομή του τι δεν μπορεί να περάσει εύκολα:

ουσίες που γενικά δεν μπορούν να περάσουν από την κυτταρική μεμβράνη:

* μεγάλα, πολικά μόρια: Αυτά τα μόρια έχουν μια ανομοιογενή κατανομή φορτίου, καθιστώντας τους δύσκολο να διαλυθούν στο εσωτερικό της υδρόφοβης (φορολογούμενης νερού) της κυτταρικής μεμβράνης. Παραδείγματα περιλαμβάνουν σάκχαρα, πρωτεΐνες και νουκλεϊνικά οξέα.

* φορτισμένα μόρια (ιόντα): Το υδρόφοβο εσωτερικό της μεμβράνης απωθεί τα φορτισμένα σωματίδια όπως τα ιόντα νατρίου (Na+) και τα ιόντα χλωριούχου (Cl-).

* Υδροφιλικές (αγαπημένες) ουσίες: Αυτές οι ουσίες απωθούνται από τις υδρόφοβες ουρές της διπλοστοιβάδας φωσφολιπιδίου που σχηματίζει τη μεμβράνη.

Πώς αυτές οι ουσίες διασχίζουν τη μεμβράνη:

Ενώ αυτές οι ουσίες δεν μπορούν να περάσουν απευθείας μέσω της μεμβράνης, μπορούν ακόμα να εισέλθουν ή να εγκαταλείψουν το κελί χρησιμοποιώντας εξειδικευμένους μηχανισμούς:

* Πρωτεΐνες μεταφοράς: Αυτές οι πρωτεΐνες δρουν ως κανάλια ή φορείς, διευκολύνοντας την κίνηση συγκεκριμένων μορίων σε όλη τη μεμβράνη.

* ενδοκυττάρωση και εξωκύτωση: Αυτές οι διεργασίες περιλαμβάνουν τη μεμβράνη που κατακλύζουν ή απελευθερώνουν μεγάλα σωματίδια ή υγρά.

Συνοπτικά:

Η κυτταρική μεμβράνη έχει σχεδιαστεί για να είναι ένα εμπόδιο που ελέγχει αυτό που εισέρχεται και εξέρχεται από το κύτταρο. Ενώ μερικά μικρά, μη πολικά μόρια μπορούν να περάσουν άμεσα, οι περισσότερες ουσίες απαιτούν εξειδικευμένους μηχανισμούς να διασχίσουν.