bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> βιολογία

Τι κάνει τους οργανισμούς διαφορετικούς μεταξύ τους;

Υπάρχουν πολλά επίπεδα στα οποία μπορούμε να συζητήσουμε τις διαφορές μεταξύ των οργανισμών:

1. Βασικά δομικά στοιχεία:

* Γενετικές διαφορές: Η πιο θεμελιώδης διαφορά έγκειται στο DNA κάθε οργανισμού. Οι μεταβολές στην αλληλουχία των νουκλεοτιδίων DNA καθορίζουν την παραγωγή πρωτεϊνών, οι οποίες με τη σειρά τους επηρεάζουν τα χαρακτηριστικά του οργανισμού. Αυτές οι διαφορές μπορεί να είναι λεπτές ή δραματικές, με αποτέλεσμα πολύ διαφορετικά είδη.

* Κυτταρική δομή: Οι οργανισμοί μπορούν να έχουν διαφορετικούς τύπους κυττάρων (προκαρυωτικών έναντι ευκαρυωτικών) ή ποικίλες ρυθμίσεις κυτταρικών συστατικών (οργανίδια).

2. Φυσικά χαρακτηριστικά:

* Μορφολογία: Η φυσική εμφάνιση ενός οργανισμού, συμπεριλαμβανομένου του σχήματος, του μεγέθους, του χρώματος και των εξωτερικών χαρακτηριστικών του, μπορεί να είναι μοναδική για κάθε είδος.

* Φυσιολογία: Οι εσωτερικές διαδικασίες όπως ο μεταβολισμός, η αναπαραγωγή και η συμπεριφορά είναι επίσης ξεχωριστές. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι έχουν ένα πολύπλοκο νευρικό σύστημα, ενώ τα φυτά βασίζονται στο φως του ήλιου για ενέργεια.

* Οικολογία: Οι οργανισμοί καταλαμβάνουν διαφορετικές οικολογικές θέσεις, που σημαίνει ότι αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους με μοναδικούς τρόπους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τις πηγές τροφίμων, τα ενδιαιτήματα και τις σχέσεις τους με άλλους οργανισμούς.

3. Υψηλότερα επίπεδα οργάνωσης:

* Ταξινόμηση: Οι οργανισμοί ταξινομούνται σε ομάδες με βάση τα κοινά χαρακτηριστικά. Αυτή η ιεραρχία (βασίλειο, φυλές, τάξη, τάξη, οικογένεια, γένος, είδη) αντικατοπτρίζει τις εξελικτικές σχέσεις μεταξύ των οργανισμών.

* Εξελικτική ιστορία: Οι οργανισμοί μοιράζονται έναν κοινό πρόγονο, αλλά με την πάροδο του χρόνου, έχουν εξελιχθεί μέσω της προσαρμογής και της φυσικής επιλογής για να γίνει ξεχωριστή. Αυτό το ιστορικό αντικατοπτρίζεται στο γενετικό μακιγιάζ και τα παρατηρήσιμα χαρακτηριστικά τους.

4. Μεμονωμένες διαφορές:

* Γενετική παραλλαγή: Ακόμη και μέσα στο ίδιο είδος, τα άτομα έχουν μοναδικούς συνδυασμούς γονιδίων, οδηγώντας σε παραλλαγές στα χαρακτηριστικά.

* Περιβαλλοντικές επιρροές: Το περιβάλλον που ζει ένας οργανισμός μπορεί επίσης να επηρεάσει την ανάπτυξή του και τα χαρακτηριστικά του.

Συνοπτικά, οι οργανισμοί διαφέρουν μεταξύ τους λόγω μιας σύνθετης αλληλεπίδρασης γενετικών παραγόντων, φυσικών χαρακτηριστικών, οικολογικών ρόλων, εξελικτικής ιστορίας και ατομικών παραλλαγών. Αυτές οι διαφορές είναι αυτό που κάνουν τον φυσικό κόσμο τόσο διαφορετικό και συναρπαστικό!

Διαφορά μεταξύ των κορυφαίων και των πλευρικών μεριστών

Διαφορά μεταξύ των κορυφαίων και των πλευρικών μεριστών

Κύρια διαφορά – Apical Meristem vs Lateral Meristem Στα φυτά, ο μερισματικός ιστός αποτελείται από νεαρά ζωντανά κύτταρα που είναι ικανά να διαιρούνται συνεχώς και είναι υπεύθυνα για την ανάπτυξη του φυτού. Το κορυφαίο μερίστημα, το πλευρικό μεριστώμα και το ενδιάμεσο μεριστώμα είναι οι τρεις τύποι

Διαφορά μεταξύ κυτταρικής μεμβράνης και κυτταρικού τοιχώματος

Διαφορά μεταξύ κυτταρικής μεμβράνης και κυτταρικού τοιχώματος

Κύρια διαφορά – Κυτταρική μεμβράνη έναντι κυτταρικού τοιχώματος Το κυτταρικό τοίχωμα και η κυτταρική μεμβράνη είναι δύο τύποι εξωτερικών ορίων που βρίσκονται στα κύτταρα. Το κυτταρικό τοίχωμα είναι το πιο εξωτερικό όριο βακτηρίων, αρχαίων, μυκήτων και φυτικών κυττάρων. Η κυτταρική μεμβράνη είναι το

Πώς τα δενδριτικά κύτταρα αναγνωρίζουν τα ξένα αντιγόνα

Πώς τα δενδριτικά κύτταρα αναγνωρίζουν τα ξένα αντιγόνα

Το ανοσοποιητικό σύστημα αποτελείται από ένα πολύπλοκο δίκτυο κυττάρων που υπερασπίζονται το σώμα ενάντια σε ξένα αντιγόνα όπως βακτήρια, ιούς ή καρκινικά κύτταρα. Τα λευκά αιμοσφαίρια όπως τα ουδετερόφιλα, τα ηωσινόφιλα, τα βασεόφιλα, τα Τ κύτταρα, τα Β κύτταρα, τα μακροφάγα και τα δενδριτικά κύττα