Ποιοι από τους ακόλουθους αβιοτικούς παράγοντες έχουν μεγαλύτερες επιρροές στα φυτά και τα ζώα των μεταβολικών ποσοστών;
* Δραστηριότητα θερμοκρασίας και ενζύμου: Οι μεταβολικές διεργασίες οδηγούνται από ένζυμα, τα οποία είναι πρωτεΐνες που δρουν ως καταλύτες. Η δραστικότητα ενζύμου είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στη θερμοκρασία.
* Βέλτιστη θερμοκρασία: Κάθε ένζυμο έχει ένα βέλτιστο εύρος θερμοκρασίας όπου λειτουργεί πιο αποτελεσματικά.
* Χαμηλές θερμοκρασίες: Επιβραδύνει την ενζυμική δραστικότητα, μειώνοντας τον μεταβολικό ρυθμό.
* Υψηλές θερμοκρασίες: Μπορούν να μειώσουν τα ένζυμα (αλλάζουν το σχήμα τους), καθιστώντας τα ανενεργά και επιβραδύνοντας σημαντικά τον μεταβολισμό.
* Ζήτηση θερμοκρασίας και ενέργειας: Οι θερμότερες θερμοκρασίες αυξάνουν τον ρυθμό των χημικών αντιδράσεων μέσα σε έναν οργανισμό, οδηγώντας σε υψηλότερες ενεργειακές απαιτήσεις. Αυτό σημαίνει ότι τα ζώα πρέπει να τρώνε περισσότερα για να τροφοδοτήσουν το μεταβολισμό τους και τα φυτά πρέπει να φωτοσυνδεθούν πιο ενεργά.
* Προσαρμογές: Οι οργανισμοί έχουν εξελίξει συγκεκριμένες προσαρμογές για να αντιμετωπίσουν διαφορετικές περιοχές θερμοκρασίας:
* Ψυχρό (εκφυσικά) ζώα: Βασιστείτε σε εξωτερικές πηγές θερμότητας για να ρυθμίσετε τη θερμοκρασία του σώματος και οι μεταβολικοί ρυθμοί τους κυμαίνονται με το περιβάλλον.
* Ζεστά (ενδοθερμικά) ζώα: Διατηρήστε μια σταθερή εσωτερική θερμοκρασία, απαιτώντας υψηλότερους μεταβολικούς ρυθμούς για τη δημιουργία θερμότητας.
* Φυτά: Προσαρμόστε τη θερμοκρασία μέσω διαδικασιών όπως η αδράνεια, η απόρριψη των φύλλων και οι διαφορετικές φωτοσυνθετικές οδούς.
Ενώ άλλοι αβιοτικοί παράγοντες όπως το φως, το νερό και τα θρεπτικά συστατικά επηρεάζουν επίσης τους μεταβολικούς ρυθμούς, η θερμοκρασία έχει τις πιο βαθιές και άμεσες επιπτώσεις.