Τι θα μπορούσε να συμβεί εάν δόθηκαν δύο οργανισμοί το ίδιο επιστημονικό όνομα;
* εσφαλμένη αναγνώριση: Οι επιστήμονες βασίζονται σε επιστημονικά ονόματα για να εντοπίσουν με ακρίβεια και να διακρίνουν διαφορετικά είδη. Εάν δύο οργανισμοί μοιράζονται το ίδιο όνομα, θα γινόταν αδύνατο να τους χωρίσουν. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε σφάλματα στην έρευνα, τις προσπάθειες διατήρησης και ακόμη και τις ιατρικές θεραπείες.
* Σύγχυση στη βιβλιογραφία: Η επιστημονική βιβλιογραφία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις ακριβείς συμβάσεις ονομασίας. Η κατοχή διπλών ονομάτων θα δημιουργούσε χάος σε ερευνητικά έγγραφα, βάσεις δεδομένων και άλλους πόρους. Θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να προσδιοριστεί ποια είδη αναφέρονται.
* εμπόδιο στην επικοινωνία: Η επιστημονική επικοινωνία εξαρτάται από την κοινή κατανόηση της ορολογίας. Τα διπλότυπα ονόματα θα διασπάσουν αυτήν την επικοινωνία, καθιστώντας αδύνατο για τους επιστήμονες να συνεργάζονται αποτελεσματικά και να ανταλλάσσουν πληροφορίες.
* Προκλήσεις για τη διατήρηση: Οι προσπάθειες διατήρησης βασίζονται στον εντοπισμό και την προστασία συγκεκριμένων ειδών. Εάν δύο είδη μοιράζονται το ίδιο όνομα, θα ήταν δύσκολο να διαθέσει τους πόρους και να παρακολουθείται αποτελεσματικά οι πληθυσμοί.
* Νομικές επιπτώσεις: Τα επιστημονικά ονόματα χρησιμοποιούνται συχνά σε νομικά πλαίσια, όπως κανονισμοί για απειλούμενα είδη ή εμπόριο σε άγρια ζώα. Τα διπλά ονόματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε νομικές διαφορές και σύγχυση σχετικά με το ποια είδη αναφέρονται.
Πώς να αποτρέψετε αυτό:
Ο Διεθνής Κώδικας Ζωολογικής Ονοματολογίας (ICZN) και ο Διεθνής Κώδικας Ονοματολογίας για τα φύκια, τους μύκητες και τα φυτά (ICN) είναι τα διοικητικά όργανα για την επιστημονική ονομασία. Έχουν αυστηρούς κανόνες για την αποτροπή της ανάθεσης διπλών ονομάτων. Αυτοί οι κανόνες περιλαμβάνουν:
* Προτεραιότητα: Το πρώτο δημοσιευμένο έγκυρο όνομα για ένα είδος έχει προτεραιότητα και υπερισχύει.
* Τύπος δείγματα: Κάθε είδος έχει ένα καθορισμένο "δείγμα τύπου", το οποίο χρησιμεύει ως σημείο αναφοράς για την ταυτοποίηση.
* Συνώνυμο: Εάν προτείνεται ένα νέο όνομα για ένα ήδη ονομασμένο είδος, γίνεται συνώνυμο.
Αυτοί οι κανόνες εξασφαλίζουν ότι κάθε είδος έχει ένα μοναδικό επιστημονικό όνομα, εμποδίζοντας το χάος που θα προέκυπτε από διπλά ονόματα.
