Τι είναι η απομονωτική μορφολογία;

Η "απομόνωση της μορφολογίας" είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται στη γλωσσολογία για να περιγράψει έναν τύπο γλώσσας όπου οι λέξεις είναι γενικά όχι φουσκωμένο, που σημαίνει ότι δεν αλλάζουν τη μορφή για να υποδεικνύουν γραμματική λειτουργία ή νόημα.

Εδώ είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της απομόνωσης της μορφολογίας:

* ελάχιστη ή καθόλου κλίση: Οι λέξεις συνήθως παραμένουν στη βασική τους μορφή, με ελάχιστη ή καθόλου αλλαγή για να υποδείξουν ένταση, αριθμό, φύλο, περίπτωση ή άλλες γραμματικές κατηγορίες.

* Χρήση λέξεων λειτουργίας: Αντί της κλίσης, η απομόνωση των γλωσσών βασίζεται σε λέξεις λειτουργίας (προθέσεις, συζεύξεις, άρθρα) για να εκφράσουν γραμματικές σχέσεις.

* Απλή δομή λέξεων: Οι λέξεις συνήθως αποτελούνται από μεμονωμένα μορφώματα (σημαντικές μονάδες) και υπάρχουν σπάνια προθέματα, επιθήματα ή άλλες επιθέσεις που συνδέονται με αυτές.

* σειρά λέξεων: Δεδομένου ότι υπάρχει λιγότερη εξάρτηση από την κλίση, η σειρά λέξεων είναι συχνά πιο κρίσιμη για να μεταφερθεί η γραμματική έννοια.

Παραδείγματα απομονωτικών γλωσσών:

* Κινέζικα: Εξετάστε αυτές τις κινεζικές προτάσεις:

* "我 吃 饭" (wǒ chī fàn) - "τρώω ρύζι"

* "我 吃 了 饭" (wǒ chī le fàn) - "Έφαγα ρύζι"

Η μόνη αλλαγή είναι η προσθήκη του σωματιδίου "了" (LE), το οποίο υποδεικνύει παρελθόν.

* Βιετναμέζικα: Ομοίως, ο Βιετναμέζος χρησιμοποιεί σωματίδια για να εκφράσει γραμματικές λειτουργίες, όπως το "không" (όχι), "rất" (πολύ) κ.λπ.

* thai: Η Ταϊλανδέζικη Γραμματική βασίζεται επίσης σε έντονα λόγια και λέξεις λειτουργίας.

Σημείωση:

Ενώ η απομόνωση της μορφολογίας είναι ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό ορισμένων γλωσσών, οι περισσότερες γλώσσες πέφτουν κάπου σε ένα φάσμα μεταξύ απομονωτικής και συνθετικής (γλώσσες που χρησιμοποιούν ευκολίες σε μεγάλο βαθμό). Υπάρχουν λίγες πραγματικά καθαρές γλώσσες απομόνωσης, και ακόμη και οι γλώσσες που θεωρούνται απομονωμένες μπορεί να έχουν κάποιο βαθμό καμπής σε ορισμένες περιοχές.