Διαφέρει ο ρυθμός κυτταρικής διαίρεσης από έναν τύπο ιστού σε άλλο μέσα σε έναν οργανισμό;
Ακολουθούν μερικά παραδείγματα:
Υψηλά ποσοστά διαίρεσης:
* δέρμα: Το εξωτερικό στρώμα του δέρματος συνεχώς ρίχνεται και αντικαθίσταται, απαιτώντας υψηλό ποσοστό κυτταρικής διαίρεσης στα υποκείμενα στρώματα.
* εντερική επένδυση: Η επένδυση των εντέρων αντικαθίσταται συνεχώς καθώς τα κύτταρα καταστρέφονται από πεπτικές διεργασίες.
* μυελός των οστών: Ο μυελός των οστών παράγει ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια, τα οποία έχουν σύντομη διάρκεια ζωής και απαιτούν συνεχή παραγωγή.
* Θύματα μαλλιών: Τα θυλάκια τρίχας υφίστανται κύκλους ανάπτυξης και ανάπαυσης, με ενεργό κυτταρική διαίρεση που εμφανίζεται κατά τη φάση ανάπτυξης.
Τιμές μέτριας διαίρεσης:
* ήπαρ: Το ήπαρ έχει αξιοσημείωτη ικανότητα να αναγεννηθεί μετά από τραυματισμό, αλλά ο κανονικός ρυθμός κυτταρικής διαίρεσης είναι μέτριο.
* μυς: Ενώ τα μυϊκά κύτταρα μπορούν να επισκευαστούν σε περιορισμένο βαθμό, έχουν γενικά χαμηλό ποσοστό κυτταρικής διαίρεσης.
ποσοστά χαμηλής διαίρεσης:
* νευρικά κύτταρα: Τα περισσότερα νευρικά κύτταρα στον εγκέφαλο και στο νωτιαίο μυελό δεν χωρίζουν μετά τη γέννηση, έτσι έχουν πολύ χαμηλό ποσοστό κυτταρικής διαίρεσης.
* Καρδιακός μυς: Τα κύτταρα των καρδιακών μυών είναι επίσης γενικά ανίκανοι να διαιρέσουν, καθιστώντας δυσκολότερη την επιδιόρθωση της καρδιακής βλάβης.
Παράγοντες που επηρεάζουν τα ποσοστά κυτταρικής διαίρεσης:
* Ηλικία: Καθώς ένας οργανισμός ηλικίες, ο συνολικός ρυθμός κυτταρικής διαίρεσης γενικά μειώνεται.
* ορμόνες: Ορισμένες ορμόνες μπορούν να διεγείρουν ή να αναστέλλουν την κυτταρική διαίρεση σε συγκεκριμένους ιστούς.
* Περιβαλλοντικοί παράγοντες: Παράγοντες όπως η διατροφή, η έκθεση σε τοξίνες και το άγχος μπορούν να επηρεάσουν όλα τα ποσοστά κυτταρικής διαίρεσης.
Συμπέρασμα:
Ο ρυθμός της κυτταρικής διαίρεσης αποτελεί βασικό παράγοντα για την ανάπτυξη, τη συντήρηση και την επισκευή των ιστών. Διαφορετικοί ιστοί έχουν εξελιχθεί ώστε να έχουν συγκεκριμένα ποσοστά κυτταρικής διαίρεσης για να καλύψουν τις μοναδικές λειτουργικές ανάγκες τους.
