Ποια θεμελιώδη χαρακτηριστικά χρησιμοποίησαν ο Linnaeus για να διαχωρίσουν τα φυτά από τα ζώα;
1. Τρόπος διατροφής:
* Φυτά: Αναγνώρισε τα φυτά ως autotrophs , που σημαίνει ότι παράγουν το δικό τους φαγητό μέσω της φωτοσύνθεσης. Αυτό αντικατοπτρίζεται στην κατοχή της χλωροφύλλη και την ικανότητά τους να συνθέτουν θρεπτικά συστατικά από το φως του ήλιου, το νερό και το διοξείδιο του άνθρακα.
* ζώα: Linnaeus ταξινομημένα ζώα ως Heterotrophs , που σημαίνει ότι αποκτούν θρεπτικά συστατικά καταναλώνοντας άλλους οργανισμούς (φυτά ή ζώα).
2. Κίνηση:
* Φυτά: Τα φυτά που παρατηρήθηκαν από το Linnaeus ως γενικά σταθερά , με περιορισμένη κίνηση. Αναγνώρισε κάποιες εξαιρέσεις όπως τα αμπέλια, αλλά κυρίως κατηγοριοποίησαν τα φυτά ως ριζωμένα και ακίνητα.
* ζώα: Ο Linnaeus υπογράμμισε την κινητικότητα των ζώων, η ικανότητά τους να μετακινούνται ανεξάρτητα και ενεργά αναζητούν τρόφιμα.
3. Αναπαραγωγή:
* Φυτά: Αναγνώρισε τα φυτά ως αναπαραγωγή μέσω σεξουαλική αναπαραγωγή , συχνά περιλαμβάνει λουλούδια και σπόρους. Αναγνώρισε επίσης την παρουσία ασεξουαλικής αναπαραγωγής σε ορισμένα φυτικά είδη.
* ζώα: Ο Linnaeus αναγνώρισε τα ζώα ως αναπαραγωγή μέσω σεξουαλική αναπαραγωγή , αλλά με μεγαλύτερη ποικιλία μεθόδων σε σύγκριση με τα φυτά.
4. Αισθητήρια όργανα:
* Φυτά: Ο Linnaeus παρατήρησε μια γενική έλλειψη σύνθετων αισθητήριων οργάνων στα φυτά. Ενώ αναγνώρισε κάποιες απαντήσεις σε ερεθίσματα (όπως ο φωτοτροπισμός), εξέτασε τις αισθητικές τους ικανότητες πολύ λιγότερο ανεπτυγμένες από τα ζώα.
* ζώα: Ο Linnaeus υπογράμμισε την παρουσία εξειδικευμένα αισθητήρια όργανα Στα ζώα για όραση, ακοή, αφή, μυρωδιά και γεύση, επιτρέποντας την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον τους.
Σημαντική σημείωση:
Ενώ αυτά τα χαρακτηριστικά αποτελούσαν τη βάση της ταξινόμησης του Linnaeus, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι:
* Εξαιρέσεις υπάρχουν: Μερικοί οργανισμοί αψηφούν την εύκολη κατηγοριοποίηση, όπως οι μύκητες. Ο Linnaeus αναγνώρισε αυτά, αλλά το σύστημά του επικεντρώθηκε κυρίως στη σαφή διάκριση μεταξύ φυτών και ζώων.
* Εξελικτική κατανόηση: Το έργο του Linnaeus προηγήθηκε της θεωρίας της εξέλιξης του Δαρβίνου. Καταλαβαίνουμε τώρα ότι ο διαχωρισμός μεταξύ φυτών και ζώων δεν είναι απόλυτος, αλλά μάλλον μια αντανάκλαση μιας τεράστιας εξελικτικής ιστορίας.
Στην ουσία, ο Linnaeus χρησιμοποίησε εύκολα παρατηρήσιμα, δομικά χαρακτηριστικά για να δημιουργήσει ένα πλαίσιο για την ταξινόμηση των οργανισμών. Ενώ το σύστημά του έχει βελτιωθεί και αμφισβητηθεί από τη σύγχρονη κατανόηση, παραμένει ένας ακρογωνιαίος λίθος για την κατανόηση της βιοποικιλότητας.
