Εξηγήστε πώς δύο γονίδια στο ίδιο χρωμόσωμα μπορούν ακόμα να ποικίλουν ανεξάρτητα;

Έχετε δίκιο να είστε περίεργοι γι 'αυτό! Ενώ τα γονίδια που βρίσκονται στο ίδιο χρωμόσωμα (συνδεδεμένα γονίδια) γενικά τείνουν να κληρονομούνται από κοινού, μπορούν ακόμα να ποικίλουν ανεξάρτητα υπό ορισμένες συνθήκες. Εδώ είναι:

διέλευση:

* Το κλειδί: Ο πρωταρχικός μηχανισμός για την ανεξάρτητη ποικιλία των συνδεδεμένων γονιδίων είναι διασταύρωση πάνω από . Αυτή η διαδικασία εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της μείωσης, ειδικά στην προφητεία Ι.

* Τι συμβαίνει: Τα ομόλογα χρωμοσώματα (ζεύγη χρωμοσωμάτων με παρόμοια γονίδια) ανταλλάσσουν τμήματα του DNA τους. Αυτή η ανταλλαγή μπορεί να σπάσει τα συνδεδεμένα γονίδια, επιτρέποντάς τους να κληρονομηθούν ανεξάρτητα.

Ο συντελεστής απόστασης:

* πολύ μακριά, πιο πιθανό: Όσο πιο μακριά από τα δύο γονίδια βρίσκονται στο ίδιο χρωμόσωμα, τόσο πιο πιθανό είναι να διαχωριστούν με τη διέλευση. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να συμβεί η ανταλλαγή του DNA μεταξύ τους.

* Κλείσιμο μαζί, λιγότερο πιθανό: Τα γονίδια που βρίσκονται κοντά σε ένα χρωμόσωμα έχουν χαμηλότερη πιθανότητα να χωριστούν με τη διέλευση. Αυτά τα γονίδια θεωρούνται στενά συνδεδεμένα και είναι πιο πιθανό να κληρονομηθούν μαζί.

Οπτικοποίηση:

Φανταστείτε δύο συνδεδεμένα γονίδια, Α και Β, σε ένα χρωμόσωμα:

* Δεν διέθετε: Τα δύο γονίδια κληρονομούνται πάντα μαζί (ΑΒ ή ΑΒ).

* Διασχίζοντας: Η ανταλλαγή τμημάτων DNA κατά τη διάρκεια της διέλευσης μπορεί να οδηγήσει σε ανασυνδυασμένα χρωμοσώματα με νέους συνδυασμούς γονιδίων (ΑΒ ή ΑΒ).

Συχνότητα ανασυνδυασμού:

* Συχνότητα ανασυνδυασμού: Η συχνότητα των ανασυνδυασμένων απογόνων (εκείνοι με νέους συνδυασμούς γονιδίων) σχετίζεται άμεσα με την απόσταση μεταξύ των δύο γονιδίων.

* Γενετική χαρτογράφηση: Με την ανάλυση της συχνότητας ανασυνδυασμού μεταξύ των γονιδίων, οι γενετιστές μπορούν να δημιουργήσουν γενετικούς χάρτες που δείχνουν τις σχετικές θέσεις των γονιδίων στα χρωμοσώματα.

Συνοπτικά:

Ενώ τα συνδεδεμένα γονίδια τείνουν να κληρονομούνται από κοινού, η διέλευση κατά τη διάρκεια της μείωσης μπορεί να σπάσει τη σύνδεση, επιτρέποντας ανεξάρτητη ποικιλία. Η συχνότητα του ανασυνδυασμού, η οποία επηρεάζεται από την απόσταση μεταξύ των γονιδίων, καθορίζει την έκταση στην οποία τα συνδεδεμένα γονίδια μπορούν να αναλογιστούν ανεξάρτητα.