Τι χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να παραπέμψουν τους οργανισμούς;
1. Διευθυντική ονοματολογία:
* Αυτό είναι το πιο θεμελιώδες μέρος του συστήματος. Κάθε οργανισμός λαμβάνει ένα μοναδικό διμερές επιστημονικό όνομα, το οποίο αποτελείται από το γένος του και είδη .
*Για παράδειγμα, οι άνθρωποι είναι *homo sapiens *.
* Αυτά τα ονόματα είναι τυποποιημένα παγκοσμίως, εμποδίζοντας τη σύγχυση και επιτρέποντας στους επιστήμονες να επικοινωνούν αποτελεσματικά.
2. Ιεραρχική ταξινόμηση:
* Πέρα από το γένος και τα είδη, οι οργανισμοί οργανώνονται περαιτέρω σε ευρύτερες κατηγορίες:
* Βασίλειο: Η ευρύτερη κατηγορία (π.χ., Animalia, Plantae)
* phylum: Μια ομάδα σχετικών τάξεων (π.χ. chordata)
* τάξη: Μια ομάδα σχετικών παραγγελιών (π.χ., Mammalia)
* Παραγγελία: Μια ομάδα σχετικών οικογενειών (π.χ. πρωτεύοντα)
* Οικογένεια: Μια ομάδα σχετικών γένη (π.χ. Hominidae)
* γένος: Μια ομάδα στενά συνδεδεμένων ειδών (π.χ., *homo *)
* είδη: Μια ομάδα οργανισμών που μπορούν να διασταυρθούν και να παράγουν γόνιμους απογόνους (π.χ. *sapiens *)
3. Άλλα εργαλεία αναγνώρισης:
* Φυλογενετικά δέντρα: Αυτά τα διαγράμματα δείχνουν τις εξελικτικές σχέσεις μεταξύ των οργανισμών που βασίζονται σε κοινά χαρακτηριστικά.
* ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ DNA: Η σύγκριση των αλληλουχιών DNA συμβάλλει στον προσδιορισμό των εξελικτικών σχέσεων και στον εντοπισμό οργανισμών.
* Μορφολογικά χαρακτηριστικά: Τα φυσικά χαρακτηριστικά εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό και την ταξινόμηση των οργανισμών, ειδικά όταν τα δεδομένα DNA δεν είναι διαθέσιμα.
Συνοπτικά: Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν ένα συνδυασμό ταξινομικών ονομάτων, ιεραρχικής ταξινόμησης, φυλογενετικών δέντρων, αλληλουχίας DNA και μορφολογικών χαρακτηριστικών για να αναφέρονται και να εντοπίζουν τους οργανισμούς.