Πώς υπάρχει το DNA στο μη διαχωριστικό κελί;
1. Νουκλεοσώματα:
* Το DNA περιτυλίγει γύρω από πρωτεΐνες ιστόνης όπως το νήμα γύρω από ένα καρούλι, σχηματίζοντας δομές που ονομάζονται νουκλεοσώματα.
* Αυτά τα νουκλεοσώματα είναι οι βασικές μονάδες της χρωματίνης.
2. Ίνα χρωματίνης:
* Τα νουκλεοσώματα συνδέονται μεταξύ τους με ένα σύντομο τμήμα DNA συνδετήρα, σχηματίζοντας μια δομή που μοιάζει με νήμα γνωστή ως ινώδεις χρωματίνης.
3. Εξρωματίνη και ετεροχρωματίνη:
* Η χρωματίνη υπάρχει σε δύο κύριες μορφές:
* euchromatin: Λιγότερο σφιχτά συσκευασμένα και πιο προσιτά σε ένζυμα και άλλες πρωτεΐνες. Αυτή η μορφή μεταγράφεται ενεργά (τα γονίδια διαβάζονται και χρησιμοποιούνται για την παρασκευή πρωτεϊνών).
* ετεροχρωματίνη: Πιο σφιχτά συσκευασμένο και λιγότερο προσβάσιμο. Αυτή η μορφή είναι γενικά ανενεργή και συχνά περιέχει επαναλαμβανόμενες αλληλουχίες DNA.
4. Ο πυρήνας:
* Ολόκληρη η ίνα χρωματίνης βρίσκεται μέσα στον πυρήνα, ένα οργανισμό συνδεδεμένο με τη μεμβράνη που χρησιμεύει ως κέντρο ελέγχου του κυττάρου.
Γιατί είναι σημαντική αυτή η κατάσταση;
* Προσβασιμότητα: Η χαλαρή δομή της χρωματίνης σε μη διαιούμενα κύτταρα επιτρέπει την εύκολη πρόσβαση σε γονίδια με ένζυμα και πρωτεΐνες που είναι υπεύθυνες για διεργασίες όπως η αντιγραφή DNA, η μεταγραφή (ανάγνωση του γενετικού κώδικα) και η επισκευή.
* Κανονισμός: Διαφορετικές περιοχές χρωματίνης μπορούν να συμπυκνωθούν επιλεκτικά ή να χαλαρώσουν, ελέγχοντας την γονιδιακή έκφραση. Αυτό επιτρέπει σε διαφορετικά γονίδια να είναι ενεργά ή ανενεργά σε διαφορετικούς κυτταρικούς τύπους και σε διαφορετικούς χρόνους.
Τι συμβαίνει όταν ένα κύτταρο διαιρεί;
* Κατά τη διάρκεια της κυτταρικής διαίρεσης (μίτωση ή μεΐωση), η χρωματίνη συμπυκνώνεται περαιτέρω σε χρωμοσώματα . Αυτή η συμπαγής μορφή εξασφαλίζει ότι κάθε θυγατρικό κύτταρο λαμβάνει ένα πλήρες σύνολο DNA.
* Μετά την κυτταρική διαίρεση, τα χρωμοσώματα χαλαρώνουν πίσω στη χρωματίνη για να επιτρέψουν φυσιολογικές κυτταρικές λειτουργίες.
