Πώς βρίσκεται το ατομικό βάρος ενός στοιχείου;
1. Προσδιορισμός των ισότοπων:
* φασματομετρία μάζας: Αυτή η τεχνική χωρίζει τα άτομα με βάση την αναλογία μάζας προς φόρτιση. Επιτρέπει στους επιστήμονες να εντοπίζουν τα διαφορετικά ισότοπα ενός στοιχείου και τη σχετική τους αφθονία.
* Πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός (NMR): Η φασματοσκοπία NMR μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της παρουσίας και της αφθονίας των ισότοπων, ιδιαίτερα για ελαφρύτερα στοιχεία.
2. Προσδιορισμός ισοτοπικών αφθονιών:
* φασματομετρία μάζας: Τα ύψη αιχμής σε ένα φάσμα μάζας είναι ανάλογα με την αφθονία κάθε ισότοπου.
* Άλλες τεχνικές: Άλλες μέθοδοι όπως η ανάλυση ενεργοποίησης νετρονίων μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τον προσδιορισμό των ισοτοπικών αφθονιών.
3. Υπολογισμός του σταθμισμένου μέσου όρου:
* μάζα κάθε ισοτοπίας Χ αφθονία κάθε ισότοπου: Αυτό γίνεται για όλα τα ισότοπα του στοιχείου.
* Συγκεντρώστε τα αποτελέσματα: Αυτό δίνει το ατομικό βάρος του στοιχείου.
Παράδειγμα:
Ας πάρουμε το στοιχείο χλώριο (cl):
* ισότοπο 1: CL-35 (μάζα =34.9689 AMU), αφθονία =75,77%
* Isotope 2: CL-37 (μάζα =36.9659 AMU), αφθονία =24,23%
Ατομικό βάρος χλωρίου:
(34.9689 AMU x 0.7577) + (36.9659 AMU x 0.2423) = 35.45 AMU
Σημαντικά σημεία:
* Το ατομικό βάρος είναι μια σχετική τιμή, που σημαίνει ότι συγκρίνεται με τη μάζα ενός ατόμου άνθρακα-12.
* Το ατομικό βάρος δεν είναι ακέραιος επειδή είναι ένας μέσος όρος διαφορετικών ισότοπων με κλασματικές αφθονίες.
* Το ατομικό βάρος μπορεί να ποικίλει ελαφρώς ανάλογα με την πηγή του στοιχείου.
Αυτή η διαδικασία βοηθά τους επιστήμονες να κατανοήσουν τη σύνθεση των στοιχείων και τη συμπεριφορά τους σε χημικές αντιδράσεις.
