Πώς χρησιμοποιείται η θερμοκρασία για την αναγνώριση μιας αλλαγής φάσης;

Η θερμοκρασία είναι ένας βασικός δείκτης των αλλαγών φάσης επειδή αντικατοπτρίζει τη μέση κινητική ενέργεια των μορίων μέσα σε μια ουσία. Δείτε πώς λειτουργεί:

* Θέρμανση μιας ουσίας: Καθώς προσθέτετε θερμική ενέργεια σε μια ουσία, η θερμοκρασία της αυξάνεται. Αυτή η ενέργεια απορροφάται από τα μόρια, προκαλώντας τους να κινούνται ταχύτερα και να δονείται πιο έντονα.

* φτάνοντας στο σημείο αλλαγής φάσης: Σε μια συγκεκριμένη θερμοκρασία, η προστιθέμενη ενέργεια δεν χρησιμοποιείται πλέον για την αύξηση της κινητικής ενέργειας των μορίων, αλλά για να σπάσει τους δεσμούς μεταξύ τους. Αυτό είναι το σημείο αλλαγής φάσης.

* μετάβαση φάσης: Κατά τη διάρκεια της αλλαγής φάσης, η θερμοκρασία παραμένει σταθερή, παρόλο που η θερμότητα εξακολουθεί να προστίθεται. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η ενέργεια χρησιμοποιείται για να ξεπεράσει τις διαμοριακές δυνάμεις, όχι για να αυξήσει τη θερμοκρασία.

* Νέα φάση: Μόλις ολοκληρωθεί η αλλαγή φάσης, η θερμοκρασία θα αρχίσει να αυξάνεται ξανά καθώς η ενέργεια χρησιμοποιείται για την αύξηση της κινητικής ενέργειας των μορίων στη νέα φάση.

Παραδείγματα:

* τήξη: Καθώς θερμαίνετε τον πάγο, η θερμοκρασία του αυξάνεται μέχρι να φτάσει στους 0 ° C (32 ° F). Σε αυτό το σημείο, ο πάγος αρχίζει να λιώνει και η θερμοκρασία παραμένει σταθερή στους 0 ° C έως ότου ο πάγος έχει μετατραπεί σε νερό.

* Βρασμό: Καθώς θερμαίνετε το νερό, η θερμοκρασία του αυξάνεται μέχρι να φτάσει στους 100 ° C (212 ° F). Σε αυτό το σημείο, το νερό αρχίζει να βράζει και η θερμοκρασία παραμένει σταθερή στους 100 ° C έως ότου όλο το νερό έχει μετατραπεί σε ατμό.

Σημαντικά σημεία:

* Η θερμοκρασία στην οποία εμφανίζεται μια αλλαγή φάσης ονομάζεται σημείο αλλαγής φάσης .

* Το σημείο αλλαγής φάσης είναι μια χαρακτηριστική ιδιότητα μιας ουσίας.

* Η θερμοκρασία παραμένει σταθερή κατά τη διάρκεια μιας αλλαγής φάσης, επειδή η προστιθέμενη ενέργεια χρησιμοποιείται για να σπάσει τους διαμοριακούς δεσμούς αντί να αυξήσει την κινητική ενέργεια.

Επομένως, παρακολουθώντας τη θερμοκρασία μιας ουσίας καθώς θερμαίνεται ή ψύχεται, μπορούμε να εντοπίσουμε τα σημεία αλλαγής φάσης και να καθορίσουμε τη φάση στην οποία βρίσκεται η ουσία.