Όταν η περίσσεια υδροξειδίου του αμμωνίου προστίθεται στο θειικό σίδηρο;
Αρχική αντίδραση:
* feso₄ (aq) + 2nh₄oh (aq) → fe (oh) ₂ (s) + (nh₄) ₂so₄ (aq)
* Το θειικό σίδηρο αντιδρά με υδροξείδιο του αμμωνίου για να σχηματίσει ένα ανοιχτό πράσινο ίζημα του υδροξειδίου του σιδήρου (Fe (OH) ₂).
* Το θειικό αμμώνιο ((NH₄) ₂so₄) παραμένει σε διάλυμα.
Υδροξείδιο του αμμωνίου:
* fe (oh) ₂ (s) + 2nh₄oh (aq) → [fe (nh₃) ₆] ² (aq) + 2H₂O (l) + 2OH⁻ (aq)
* Το υπερβολικό υδροξείδιο του αμμωνίου αντιδρά με το υδροξείδιο του σιδήρου για να σχηματίσει ένα διαλυτό σύμπλοκο ιόν, Hexammineiron (II) ιόν ([Fe (NH₃) ₆] ⁺ ⁺ ⁺).
* Αυτό το σύνθετο ιόν είναι άχρωμο.
Οξείδωση στον αέρα:
* Το ιόν Hexammineiron (II) είναι ασταθές στον αέρα και εύκολα οξειδώνεται για να σχηματίσει ένα κοκκινωπό-καφέ ίζημα του υδροξειδίου του σιδήρου (Fe (OH) ₃).
* 4 [Fe (NH₃) ₆] ²⁺ (aq) + o₂ (g) + 8H₂O (l) → 4fe (oh) ₃ (s) + 8nh₄⁺ (aq) + 4OH⁻ (aq)
Συνολικές παρατηρήσεις:
1. Αρχικό πράσινο ίζημα: Ο σχηματισμός του ανοιχτού πράσινου ιζήματος υδροξειδίου του σιδηρούχου είναι η πρώτη ορατή αντίδραση.
2. Διάλυση του ίζημα: Με την προσθήκη περίσσειας υδροξειδίου του αμμωνίου, το ίζημα διαλύεται λόγω του σχηματισμού του διαλυτού συμπλόκου εξαμηνίδης (II).
3. Reddish-καφέ ίζημα: Το διάλυμα τελικά μετατρέπεται σε κοκκινωπό-καφέ καθώς το σύμπλοκο Hexammineiron (II) οξειδώνεται στον αέρα, σχηματίζοντας υδροξείδιο του σιδήρου.
Σημαντική σημείωση: Αυτή η αντίδραση είναι ένα κλασικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο το υπερβολικό αντιδραστήριο μπορεί να οδηγήσει στον σχηματισμό ενός διαφορετικού προϊόντος λόγω του σχηματισμού συμπλόκου και της επακόλουθης οξείδωσης.