Πώς μπορείτε να αναλύσετε άχρωμες ουσίες χρησιμοποιώντας χρωματογραφία;
1. Επιλέξτε τη σωστή τεχνική χρωματογραφίας:
* χρωματογραφία λεπτού στρώματος (TLC): Αυτή είναι μια απλή και ευέλικτη τεχνική. Διαχωρίζει τα συστατικά με βάση τη συγγένειά τους για τη στατική φάση (συνήθως μια πλάκα πηκτής πυριτικής) και την κινητή φάση (διαλύτης). Ενώ δεν θα δείτε χρώματα, μπορείτε να απεικονίσετε τα χωριστά εξαρτήματα χρησιμοποιώντας:
* UV φως: Πολλές ουσίες απορροφούν το φως UV, καθιστώντας τις ορατές κάτω από μια λάμπα UV.
* Αντιδραστήρια απεικόνισης: Ειδικά χημικά αντιδραστήρια μπορούν να αντιδράσουν με τις διαχωρισμένες ενώσεις για να παράγουν έγχρωμες κηλίδες.
* ατμός ιωδίου: Ο ατμός ιωδίου μπορεί να αντιδράσει με πολλές οργανικές ενώσεις για να σχηματίσει καφέ κηλίδες.
* Χρωματογραφία αερίου (GC): Αυτή η τεχνική χωρίζει τις πτητικές ουσίες που βασίζονται στα σημεία βρασμού τους. Συνήθως συνδέεται με έναν ανιχνευτή που μπορεί να εντοπίσει και να ποσοτικοποιήσει τα συστατικά, όπως το Α:
* ανιχνευτής ιονισμού φλόγας (FID): Αυτό είναι ευαίσθητο στις οργανικές ενώσεις.
* φασματόμετρο μάζας (MS): Αυτό παρέχει λεπτομερείς δομικές πληροφορίες σχετικά με τις διαχωρισμένες ενώσεις.
* Υψηλή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC): Αυτή η ισχυρή τεχνική χωρίζει τα συστατικά με βάση την πολικότητα και τις αλληλεπιδράσεις τους με τη στατική φάση. Χρησιμοποιείται συχνά για την ανάλυση σύνθετων μίξεων και συνήθως συνδέεται με έναν ανιχνευτή όπως:
* ανιχνευτής UV/VIS: Ανιχνεύει ενώσεις που απορροφούν UV ή ορατό φως.
* ανιχνευτής δείκτη διάθλασης: Ανιχνεύει μεταβολές στον δείκτη διάθλασης του διαλύτη εκλούσεως που προκαλείται από την παρουσία μιας ένωσης.
2. Οπτικοποίηση και ταυτοποίηση:
* UV φως: Πολλές ενώσεις, ακόμη και άχρωμες, απορροφούν το φως UV. Χρησιμοποιώντας μια λάμπα UV, μπορείτε να δείτε τα σημεία των χωριστών ενώσεων σε μια πλάκα TLC.
* Αντιδραστήρια απεικόνισης: Διαφορετικά αντιδραστήρια αντιδρούν με συγκεκριμένες λειτουργικές ομάδες σε ενώσεις για να δημιουργήσουν έγχρωμες κηλίδες σε μια πλάκα TLC.
* ανιχνευτές: Η GC και η HPLC χρησιμοποιούν ανιχνευτές για να σηματοδοτήσουν την παρουσία εξαρτημάτων καθώς εξελίσσονται από τη στήλη.
3. Ποσοτική ανάλυση:
* Πρότυπα βαθμονόμησης: Εκτελώντας γνωστές ποσότητες της ουσίας σας μαζί με το δείγμα σας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα αποτελέσματα της χρωματογραφίας για να προσδιορίσετε τη συγκέντρωση της ουσίας στο δείγμα.
* Περιοχή κάτω από την κορυφή: Στο GC και στην HPLC, η περιοχή κάτω από την κορυφή είναι ανάλογη με την ποσότητα της ουσίας.
Παράδειγμα:
Φανταστείτε ότι θέλετε να αναλύσετε ένα μείγμα σακχάρων (γλυκόζη, φρουκτόζη και σακχαρόζη). Αυτά τα σάκχαρα είναι άχρωτα, αλλά μπορείτε να τα χωρίσετε χρησιμοποιώντας TLC ή HPLC.
* tlc: Μετά την εκτέλεση του μείγματος, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα αντιδραστήριο όπως η ανιλίνη-φθαλική (το οποίο αντιδρά με σάκχαρα για να παράγει έγχρωμες κηλίδες) για να απεικονίσει τα χωριστά συστατικά.
* HPLC: Χρησιμοποιώντας έναν ανιχνευτή UV/VIS, μπορείτε να δείτε τις κορυφές που αντιστοιχούν σε κάθε ζάχαρη καθώς εξελίσσονται από τη στήλη. Συγκρίνοντας τις περιοχές αιχμής με τα γνωστά πρότυπα, μπορείτε να καθορίσετε τις σχετικές ποσότητες κάθε ζάχαρης στο μείγμα.
Θυμηθείτε, επιλέγοντας τη μέθοδο της σωστής χρωματογραφίας και της απεικόνισης εξαρτάται από τη συγκεκριμένη ουσία που αναλύετε.
