Ποια είναι η προβλεπόμενη επίδραση στην αντίδραση του νιτρικού ψευδαργύρου και του υπερβολικού υδροξειδίου του νατρίου;
Εδώ είναι η ισορροπημένη χημική εξίσωση:
zn (no₃) ₂ (aq) + 2naOH (aq) → zn (oh) ₂ (s) + 2nano₃ (aq)
Επεξήγηση:
* Σχηματισμός υδροξειδίου του ψευδαργύρου: Όταν το νιτρικό ψευδάργυρο αντιδρά με υδροξείδιο του νατρίου, τα ιόντα υδροξειδίου (OH⁻) από NaOH αντιδρούν με τα ιόντα ψευδαργύρου (Zn²⁺) από νιτρικό ψευδάργυρο για να σχηματίσουν αδιάλυτο υδροξείδιο ψευδαργύρου (Zn (OH) ₂). Αυτό κατακρημνίζεται από το διάλυμα ως λευκό στερεό.
* νιτρικό νάτριο: Τα υπόλοιπα ιόντα, νάτριο (Na⁺) και νιτρικά (NO₃⁻), παραμένουν σε διάλυμα ως νιτρικό νάτριο (νανοχ), το οποίο είναι διαλυτό.
Υδροξείδιο του νάτριο:
Εάν προστεθεί περίσσεια υδροξείδιο του νατρίου, το ίζημα υδροξειδίου του ψευδαργύρου θα αντιδράσει περαιτέρω με τα περίσσεια ιόντων υδροξειδίου για να σχηματίσουν το τετραϋδροξοζινινο (II) ιόν ([Zn (OH) ₄] ⁻) , η οποία είναι διαλυτή και παραμένει σε λύση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την εξαφάνιση του λευκού ίζημα.
Συνολική αντίδραση:
zn (no₃) ₂ (aq) + 4naOH (aq) → [zn (oh) ₄] ²⁻ (aq) + 2na⁺ (aq) + 2no₃⁻ (aq)
Συνοπτικά:
* Η αντίδραση του νιτρικού ψευδαργύρου με περιορισμένη ποσότητα υδροξειδίου του νατρίου θα παράγει ένα λευκό ίζημα υδροξειδίου του ψευδαργύρου.
* Η προσθήκη περίσσειας υδροξειδίου του νατρίου θα διαλύσει το ίζημα υδροξειδίου του ψευδαργύρου, σχηματίζοντας ένα σαφές διάλυμα που περιέχει το ιόν τετραϋδροξοζεϊνικό (II).