Πώς σχετίζονται τα ιόντα υδροξειδίου και υδρογόνου με βάσεις οξέων;

Ακολουθεί μια ανάλυση του τρόπου με τον οποίο τα ιόντα υδροξείδιο και υδρογόνο σχετίζονται με οξέα και βάσεις:

οξέα:

* Απελευθέρωση ιόντων υδρογόνου (Η+) σε διάλυμα: Τα οξέα είναι ουσίες που αυξάνουν τη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου (Η+) όταν διαλύονται σε νερό.

* Παραδείγματα: Υδροχλωρικό οξύ (HCl), θειικό οξύ (H₂so₄), κιτρικό οξύ (που βρίσκεται στα εσπεριδοειδή).

βάσεις:

* Απελευθέρωση ιόντων υδροξειδίου (OH-) σε διάλυμα: Οι βάσεις είναι ουσίες που αυξάνουν τη συγκέντρωση ιόντων υδροξειδίου (OH-) όταν διαλύονται σε νερό.

* Παραδείγματα: Υδροξείδιο του νατρίου (ΝΑΟΗ), υδροξείδιο του καλίου (ΚΟΗ), αμμωνία (NH₃).

Η σχέση:

* εξουδετέρωση: Όταν αντιδρούν ένα οξύ και μια βάση, εξουδετερώνονται ο ένας τον άλλον. Αυτή η αντίδραση σχηματίζει νερό (H₂O) και αλάτι.

* Εξίσωση: Όξινο (h +) + βάση (oh-) → νερό (h₂o) + αλάτι

* Κλίμακα pH: Η συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου και ιόντων υδροξειδίου καθορίζει το ρΗ ενός διαλύματος.

* Οξεία διαλύματα: Έχετε υψηλότερη συγκέντρωση ιόντων Η+, με αποτέλεσμα ένα ρΗ κάτω των 7.

* Βασικές λύσεις: Έχουν υψηλότερη συγκέντρωση ιόντων, με αποτέλεσμα ένα ρΗ άνω των 7.

* ουδέτερες λύσεις: Έχουν ίσες συγκεντρώσεις Η+ και ΟΗ-ιόντων, με αποτέλεσμα ρΗ 7.

Συνοπτικά:

Τα ιόντα υδροξειδίου (ΟΗ-) είναι χαρακτηριστικά των βάσεων, ενώ τα ιόντα υδρογόνου (Η+) είναι χαρακτηριστικά των οξέων. Η αλληλεπίδρασή τους οδηγεί σε αντιδράσεις εξουδετέρωσης και καθορίζει το ρΗ ενός διαλύματος.