Γιατί το CUCL είναι πιο ομοιοπολικό από το NaCl;
1. Διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας:
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Αυτό είναι ένα μέτρο της ικανότητας ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια σε έναν δεσμό.
* NaCl: Το νάτριο (Na) έχει χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα (0,93) και το χλώριο (CL) έχει υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα (3,16). Η διαφορά είναι μεγάλη (2,23). Αυτή η σημαντική διαφορά οδηγεί σε έναν πολύ πολικό δεσμό, όπου τα ηλεκτρόνια τραβούνται έντονα προς το άτομο χλωρίου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα έναν κυρίως ιοντικό χαρακτήρα.
* CUCL: Ο χαλκός (Cu) έχει υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα (1,90) σε σύγκριση με το νάτριο. Η διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ χαλκού και χλωρίου είναι μικρότερη (1,26). Αυτή η μικρότερη διαφορά σημαίνει ότι ο δεσμός είναι λιγότερο πολωμένος και τα ηλεκτρόνια είναι πιο ομοιόμορφα κοινά μεταξύ των ατόμων χαλκού και χλωρίου, οδηγώντας σε μεγαλύτερο ομοιοπολικό χαρακτήρα.
2. Μεταλλικός χαρακτήρας:
* Χαλκός: Ο χαλκός είναι ένα μεταβατικό μέταλλο και παρουσιάζει σημαντικό μεταλλικό χαρακτήρα. Αυτό σημαίνει ότι έχει την τάση να σχηματίζουν μεταλλικούς δεσμούς, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από απομακρυσμένα ηλεκτρόνια. Στο CUCL, αυτός ο μεταλλικός χαρακτήρας συμβάλλει στον ομοιοπολικό χαρακτήρα του δεσμού.
* νάτριο: Το νάτριο είναι ένα εξαιρετικά αντιδραστικό αλκαλικό μέταλλο και ο μεταλλικός του χαρακτήρας είναι λιγότερο έντονος από τον χαλκό.
3. Πόλωση:
* Το μικρότερο μέγεθος του ιόντος χαλκού (Cu+) σε σύγκριση με το ιόν νατρίου (Na+) το καθιστά πιο πολωτικό. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να παραμορφώσει το σύννεφο ηλεκτρονίων του ατόμου χλωρίου, συμβάλλοντας περαιτέρω στον ομοιοπολικό χαρακτήρα του δεσμού.
Συνοπτικά:
Ο συνδυασμός μιας μικρότερης διαφοράς ηλεκτροαρνητικότητας, ο μεταλλικός χαρακτήρας του χαλκού και η πολωτική του ικανότητα οδηγεί σε CUCL να έχει έναν πιο ομοιοπολικό χαρακτήρα από το NaCl.
Σημαντική σημείωση: Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η διάκριση μεταξύ ιοντικής και ομοιοπολικής σύνδεσης είναι συχνά ένα φάσμα. Ενώ το NaCl είναι κατά κύριο λόγο ιοντικό και η CUCL είναι πιο ομοιοπολική, και οι δύο ενώσεις παρουσιάζουν κάποιο βαθμό και των δύο τύπων συγκόλλησης.
