Ποια ζεύγη στοιχείων θα ήταν πιο πιθανό να σχηματίσουν μια ιοντική ένωση;
Ακολουθούν ορισμένες γενικές κατευθυντήριες γραμμές:
* μέταλλα: Τα στοιχεία που βρίσκονται στην αριστερή πλευρά του περιοδικού πίνακα, συμπεριλαμβανομένων των ομάδων 1 (αλκαλικά μέταλλα) και 2 (μέταλλα αλκαλικών γαιών) και τα μεταβατικά μέταλλα. Αυτά τα στοιχεία έχουν την τάση να χάσουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν θετικά ιόντα (κατιόντα).
* Μη μετάλλια: Στοιχεία που βρίσκονται στη δεξιά πλευρά του περιοδικού πίνακα, συμπεριλαμβανομένων των ομάδων 16 (χαλκογόνα) και 17 (αλογόνα). Αυτά τα στοιχεία έχουν την τάση να κερδίζουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν αρνητικά ιόντα (Anions).
Επομένως, τα ζεύγη στοιχείων που είναι πιθανότερο να σχηματίσουν ιοντικές ενώσεις είναι:
* Metal and Nonetal: Για παράδειγμα, το νάτριο (Na, ένα μέταλλο) και το χλώριο (CL, μη μέταλλο) σχηματίζουν χλωριούχο νάτριο (NaCl).
* μεταλλικό και πολυατομικό ιόν: Για παράδειγμα, το ασβέστιο (Ca, ένα μέταλλο) και το νιτρικό (No₃⁻, ένα πολυατομικό ιόν) σχηματίζουν νιτρικό ασβέστιο (Ca (No₃) ₂).
Εδώ είναι μερικά παραδείγματα κοινών ιοντικών ενώσεων:
* naCl (Χλωριούχο νάτριο, επιτραπέζιο αλάτι)
* kcl (Χλωριούχο κάλιο, που βρίσκεται σε υποκατάστατα αλατιού)
* mgcl₂ (Χλωριούχο μαγνήσιο, που χρησιμοποιείται στην απο-ICing)
* caco₃ (Ανθρακικό ασβέστιο, που βρέθηκε στα Seashells)
* na₂so₄ (Θειικό νάτριο, που χρησιμοποιείται σε απορρυπαντικά)
* nh₄cl (Χλωριούχο αμμωνίου, που χρησιμοποιείται ως λίπασμα)
Θυμηθείτε ότι οι συγκεκριμένες χρεώσεις των ιόντων θα καθορίσουν τον τύπο της ιοντικής ένωσης. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον περιοδικό πίνακα για να προβλέψετε τις χρεώσεις κοινών ιόντων.