Είναι η συγκόλληση του χαλκού είναι χημικές αλλαγές ή φυσικές αλλαγές;
Φυσικές αλλαγές:
* τήξη: Το συγκολλητικό (συνήθως ένα κράμα με κασσίτερο) λιώνει λόγω της θερμότητας από το συγκολλητικό σίδηρο. Αυτή είναι μια αλλαγή στην κατάσταση από στερεό σε υγρό, αλλά η σύνθεση του συγκολλητή παραμένει η ίδια.
* στερεοποίηση: Καθώς η τετηγμένη συγκόλληση ψύχεται, στερεοποιείται, επιστρέφοντας σε μια στερεά κατάσταση.
Χημικές αλλαγές:
* κράμα: Η τετηγμένη συγκόλληση αντιδρά με την επιφάνεια του χαλκού, σχηματίζοντας ένα κράμα. Αυτή είναι μια χημική αλλαγή επειδή μια νέα ουσία (το κράμα) δημιουργείται με διαφορετικές ιδιότητες από τον αρχικό χαλκό και συγκόλληση.
* Οξείδωση: Η θερμότητα μπορεί να προκαλέσει οξείδωση (σχηματισμό οξειδίων) στην επιφάνεια του χαλκού. Αυτή είναι επίσης μια χημική αλλαγή, καθώς σχηματίζονται νέες ουσίες.
* ροή: Η ροή χρησιμοποιείται συχνά κατά τη διάρκεια της συγκόλλησης για να αποφευχθεί η οξείδωση. Η ίδια η ροή υφίσταται χημικές αντιδράσεις, αντιδρώντας με οξείδια για να σχηματίσει ένα προστατευτικό στρώμα και προωθώντας την καλύτερη διαβροχή του συγκολλητή στον χαλκό.
Συνολικά:
Ενώ η διαδικασία περιλαμβάνει την τήξη και την στερεοποίηση (φυσικές αλλαγές), η δημιουργία ενός νέου κράματος και η οξείδωση του χαλκού είναι χημικές αλλαγές. Επομένως, ο χαλκός συγκόλλησης είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που περιλαμβάνει και τους δύο τύπους αλλαγών.
