Γιατί υπάρχει άζωτο οξυγόνου σε μοριακή κατάσταση;
1. Ομοιοπολική συγκόλληση:
* Τόσο το οξυγόνο όσο και το άζωτο έχουν υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα, που σημαίνει ότι προσελκύουν έντονα ηλεκτρόνια.
* Για να επιτευχθεί μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων με ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος, μοιράζονται ηλεκτρόνια με ένα άλλο άτομο του ίδιου στοιχείου.
* Αυτή η κατανομή των ηλεκτρονίων σχηματίζει έναν ισχυρό ομοιοπολικό δεσμό, κρατώντας τα δύο άτομα μαζί ως μόριο.
2. Σταθερότητα:
* Η μοριακή κατάσταση (O₂ και N₂) είναι πιο σταθερή από την ατομική κατάσταση (Ο και Ν).
* Αυτή η σταθερότητα προκύπτει από την ολοκλήρωση του κανόνα οκτώ (οκτώ ηλεκτρόνια στο εξωτερικό κέλυφος) τόσο για τα άτομα οξυγόνου όσο και για τα άτομα αζώτου στην μοριακή κατάσταση.
3. Διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας:
* Τόσο το οξυγόνο όσο και το άζωτο έχουν παρόμοιες τιμές ηλεκτροαρνητικότητας, οδηγώντας σε μη πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς.
* Σε μη πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς, τα ηλεκτρόνια μοιράζονται εξίσου μεταξύ των ατόμων, με αποτέλεσμα ένα σταθερό μόριο.
4. Κανόνας οκτάδων:
* Ο κανόνας οκτάδων δηλώνει ότι τα άτομα τείνουν να κερδίζουν, να χάνουν ή να μοιράζονται ηλεκτρόνια για να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση με οκτώ ηλεκτρόνια στο εξώτατο κέλυφος τους.
* Δημιουργώντας ένα διπλό δεσμό στο O₂ και έναν τριπλό δεσμό στο N₂, και τα δύο στοιχεία επιτυγχάνουν ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος και ικανοποιούν τον κανόνα οκτάδων.
5. Ενεργειακές εκτιμήσεις:
* Ο σχηματισμός ενός ομοιοπολικού δεσμού απελευθερώνει ενέργεια, καθιστώντας τη μοριακή κατάσταση πιο ενεργά ευνοϊκή από την ατομική κατάσταση.
Συνοπτικά:
Οι μοριακές καταστάσεις οξυγόνου (O₂) και αζώτου (N₂) οφείλονται στον σχηματισμό ισχυρών ομοιοπολικών δεσμών, στη σταθερότητα που αποκτήθηκε συμπληρώνοντας τον κανόνα οκτάδων και τις ευνοϊκές ενεργειακές εκτιμήσεις που σχετίζονται με αυτούς τους δεσμούς.