Αντιδράσει το υδροχλωρικό οξύ και το θειικό με μη μέταλλα;
* Τα μη μέταλλα είναι γενικά μη αντιδραστικά: Τα μη μέταλλα τείνουν να έχουν υψηλές ενέργειες ιονισμού και ηλεκτροδιαγυριστικές δραστηριότητες. Αυτό σημαίνει ότι είναι λιγότερο πιθανό να χάσουν ηλεκτρόνια και να σχηματίσουν θετικά ιόντα.
* οξέα είναι δότες πρωτονίων: Τα οξέα όπως το HCl και το H ₂so₄ δίνουν κυρίως πρωτόνια (H⁺) για να σχηματίσουν άλατα και νερό.
* Τα μη μετάλλια δεν είναι καλοί δέκτες πρωτονίων: Τα μη μέταλλα συνήθως δεν δέχονται εύκολα πρωτόνια. Μπορεί να έχουν περιορισμένη ικανότητα να σχηματίζουν υδρίδια (όπως NH₃), αλλά αυτό είναι ένας διαφορετικός τύπος αντίδρασης.
Εξαιρέσεις:
Υπάρχουν μερικές εξαιρέσεις όπου τα μη μέταλλα μπορεί να αντιδράσουν με οξέα:
* αντίδραση με ισχυρά οξειδωτικά οξέα: Το συμπυκνωμένο θειικό οξύ είναι ένας ισχυρός οξειδωτικός παράγοντας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να οξειδώσει ορισμένα μη μέταλλα, όπως ο άνθρακας (για να σχηματίσει Co₂), το θείο (για να σχηματίσει So₂) ή φωσφόρο (για να σχηματίσει h₃po₄).
* Αντίδραση με αλογόνου οξέος: Τα αλογονικά οξέα όπως το HCl μπορούν να αντιδράσουν με μερικά μη μέταλλα, όπως ο φωσφόρος, για να σχηματίσουν αλογονωμένες ενώσεις όπως το τριχλωρίδιο του φωσφόρου (PCL₃).
Συνολικά:
Ενώ υπάρχουν μερικές συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου τα μη μέταλλα μπορεί να αντιδρούν με οξέα, ο γενικός κανόνας είναι ότι τα μη μέταλλα είναι σχετικά μη αντιδραστικά με το υδροχλωρικό οξύ και το θειικό οξύ.
