Ποια είναι η επίδραση του χλωριούχου στον λέβητα;

Επιδράσεις χλωριούχου σε λέβητα:

Το χλωριούχο σε λέβητα μπορεί να έχει αρκετές επιζήμιες επιδράσεις, οδηγώντας σε διάβρωση και επιχειρησιακά ζητήματα. Εδώ είναι μια κατανομή:

1. Διάβρωση:

* Διάβρωση διάβρωσης τάσης (SCC): Τα ιόντα χλωριδίου μπορούν να προκαλέσουν SCC σε υλικά λέβητα, ιδιαίτερα σε περιοχές υψηλού στρες όπως συγκολλήσεις ή στροφές. Αυτός ο τύπος ρωγμών είναι ύπουλος και μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και σε χαμηλές συγκεντρώσεις χλωριούχου.

* Γενική διάβρωση: Τα ιόντα χλωριδίου μπορούν να επιταχύνουν τη γενική διάβρωση των συστατικών του λέβητα, ιδιαίτερα σε υψηλές θερμοκρασίες και παρουσία οξυγόνου.

* Διάβρωση: Τα ιόντα χλωριδίου μπορούν να οδηγήσουν σε τοπική διάβρωση, η οποία μπορεί να αποδυναμώσει τα συστατικά του λέβητα και να δημιουργήσει διαρροές.

2. Λειτουργικά θέματα:

* μεταφορά: Το χλωριούχο μπορεί να μεταφερθεί με ατμό, να μολύνει το σύστημα ατμού και να οδηγεί σε θέματα σε στροβίλους και άλλους εξοπλισμούς.

* Αποδοτικότητα του λέβητα: Το χλωριούχο μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα του λέβητα σχηματίζοντας καταθέσεις στις επιφάνειες μεταφοράς θερμότητας, παρεμποδίζοντας τη μεταφορά θερμότητας και απαιτώντας περισσότερο καύσιμο για να επιτευχθεί η επιθυμητή παραγωγή ατμού.

* Blowdown του λέβητα: Τα υψηλά επίπεδα χλωριούχου μπορεί να απαιτούν πιο συχνή εκτόξευση του λέβητα, οδηγώντας σε υψηλότερη κατανάλωση νερού και σχετικό κόστος.

3. Ανησυχίες για την ασφάλεια:

* Αποτυχία των στοιχείων του λέβητα: Η επαγόμενη από χλωριούχο διάβρωση μπορεί να αποδυναμώσει τα συστατικά του λέβητα, ενδεχομένως να οδηγεί σε αποτυχίες και κινδύνους ασφάλειας.

* Απελευθέρωση των διαβρωτικών ουσιών: Σε ακραίες περιπτώσεις, η επαγόμενη από χλωριούχο διάβρωση μπορεί να απελευθερώσει επιβλαβείς ουσίες στο περιβάλλον, δημιουργώντας κινδύνους για το προσωπικό και τη γύρω περιοχή.

Πηγές χλωριούχου στο νερό του λέβητα:

* Feedwater: Το χλωριούχο μπορεί να εισέλθει στον λέβητα μέσω του νερού τροφοδοσίας, το οποίο μπορεί να μολυνθεί από πηγές όπως τα βιομηχανικά λύματα ή το ασυνήθιστο δημοτικό νερό.

* Διαρροή συμπυκνωτή: Το χλωριούχο μπορεί να διαρρεύσει στο σύστημα λέβητα από τον συμπυκνωτή εάν υπάρχει διαρροή στους σωλήνες.

* χημικά: Ορισμένες χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στην επεξεργασία νερού του λέβητα, όπως βιοκτόνα που περιέχουν χλωρίδιο, μπορούν να εισαγάγουν χλωρίδιο στο σύστημα.

Διαχείριση χλωριούχου στο νερό του λέβητα:

* θεραπεία με τροφοδοσία: Η αποτελεσματική επεξεργασία των υδάτων είναι ζωτικής σημασίας για την αφαίρεση του χλωριούχου και άλλων ακαθαρσιών.

* Κανονική παρακολούθηση: Η συχνή παρακολούθηση των επιπέδων χλωριδίου στο νερό του λέβητα είναι απαραίτητη για τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση πιθανών προβλημάτων.

* Blowdown: Η τακτική εκτόξευση βοηθά στην απομάκρυνση του χλωριούχου και άλλων διαλυμένων στερεών από το σύστημα του λέβητα.

* Αναστολείς διάβρωσης: Η χρήση αναστολέων διάβρωσης ειδικά σχεδιασμένου για πλούσια σε χλωριούχα περιβάλλοντα μπορεί να βοηθήσει στην άμβλυνση των κινδύνων διάβρωσης.

Συμπέρασμα:

Η μόλυνση χλωριούχου σε λέβητα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή διάβρωση, επιχειρησιακά προβλήματα και κινδύνους για την ασφάλεια. Είναι απαραίτητο να εφαρμοστούν τα κατάλληλα μέτρα για την πρόληψη της εισροής χλωριδίων, την παρακολούθηση των επιπέδων χλωριούχου και τη διαχείριση των κινδύνων που σχετίζονται με τη μόλυνση χλωριούχου.