bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Ποια στοιχεία είναι τα περισσότερα ηλεκτροαρνητικά ιώδιο χλωρίου άνθρακα φωσφόρου;

Το πιο ηλεκτροαρνητικό στοιχείο μεταξύ εκείνων που αναφέρονται είναι χλώριο (cl) .

Εδώ είναι γιατί:

* Ηλεκτροργατιστικότητα είναι ένα μέτρο της τάσης ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια προς τον εαυτό του όταν είναι μέρος ενός χημικού δεσμού.

* Η ηλεκτροαρνητικότητα γενικά αυξάνεται σε μια περίοδο (από αριστερά προς τα δεξιά) και μειώνεται κάτω από μια ομάδα στον περιοδικό πίνακα.

Ας δούμε τις θέσεις αυτών των στοιχείων:

* χλώριο (cl) είναι στην ομάδα 17 (αλογόνα) και η περίοδος 3. Είναι σχετικά υψηλό και προς τα δεξιά, καθιστώντας το εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικό.

* φωσφόρος (p) βρίσκεται στην ομάδα 15 και την περίοδο 3.

* άνθρακα (c) βρίσκεται στην ομάδα 14 και την περίοδο 2.

* βόριο (b) βρίσκεται στην ομάδα 13 και την περίοδο 2.

* ιώδιο (i) είναι στην ομάδα 17 (αλογόνα) αλλά περίοδος 5.

Ως εκ τούτου, η θέση του χλωρίου στον περιοδικό πίνακα καθιστά το πιο ηλεκτροαρνητικό από τις παρεχόμενες επιλογές.

Διαφορά μεταξύ συντονισμού και μεσομερικού φαινομένου

Διαφορά μεταξύ συντονισμού και μεσομερικού φαινομένου

Κύρια διαφορά – Συντονισμός έναντι μεσομερικού φαινομένου Ο συντονισμός και τα μεσομερικά αποτελέσματα στα μόρια καθορίζουν την ακριβή χημική δομή του μορίου. Ο συντονισμός είναι το φαινόμενο που περιγράφει την πολικότητα ενός μορίου που προκαλείται από την αλληλεπίδραση μεταξύ μονών ζευγών ηλεκτρον

Μετάφραση DNA στη Βιολογία

Μετάφραση DNA στη Βιολογία

Βασικές έννοιες Σε αυτό το σεμινάριο, θα μάθετε για τη διαδικασία μετάφρασης DNA και πώς δημιουργεί πρωτεΐνες. Θέματα που καλύπτονται σε άλλα άρθρα Επεξήγηση της μεταγραφής DNA Αντιγραφή DNA στη Βιολογία Δεοξυριβονουκλεϊκό οξύ (DNA) Κεντρικό Δόγμα της Βιολογίας Τι είναι η Μετάφραση DNA; Η μετάφ

Διαφορά μεταξύ φυγοκέντρησης διαφορικής και βαθμίδωσης πυκνότητας

Διαφορά μεταξύ φυγοκέντρησης διαφορικής και βαθμίδωσης πυκνότητας

Κύρια διαφορά – Φυγοκέντρηση διαφορικής έναντι κλίσης πυκνότητας Η φυγοκέντρηση είναι μια μέθοδος διαχωρισμού στην οποία η περιστροφή του δείγματος γύρω από έναν σταθερό άξονα παράγει μια φυγόκεντρη δύναμη (g). Τα σωματίδια ή τα κύτταρα στο δείγμα ωθούνται προς τα κάτω μέσω ενός υγρού μέσου από τη φ