Το υδρογόνο σχηματίζει ένα ιοντικό δεσμό;
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Το υδρογόνο έχει σχετικά χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα (2.2). Αυτό σημαίνει ότι έχει μια ασθενέστερη έλξη για τα ηλεκτρόνια σε σύγκριση με πολλά άλλα στοιχεία.
* ενέργεια ιονισμού: Το υδρογόνο έχει σχετικά υψηλή ενέργεια ιονισμού, που σημαίνει ότι απαιτεί πολλή ενέργεια για να αφαιρέσει το ενιαίο ηλεκτρόνιο του.
* συγγένεια ηλεκτρονίων: Το υδρογόνο έχει χαμηλή συγγένεια ηλεκτρονίων, που σημαίνει ότι δεν έχει έντονη τάση να κερδίζει ηλεκτρόνιο.
Αντί να σχηματίζουν ιοντικούς δεσμούς, το υδρογόνο σχηματίζει κυρίως ομοιοπολικούς δεσμούς. Εδώ είναι γιατί:
* Κοινή χρήση ηλεκτρόνων: Το ενιαίο ηλεκτρόνιο του υδρογόνου μοιράζεται εύκολα με ένα άλλο άτομο, σχηματίζοντας ομοιοπολικό δεσμό. Αυτή η κοινή χρήση επιτρέπει στα δύο άτομα να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων.
Εξαιρέσεις:
Ενώ το υδρογόνο τυπικά σχηματίζει ομοιοπολικούς δεσμούς, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου μπορεί να συμμετάσχει σε ιοντική σύνδεση:
* μεταλλικά υδρίδια: Όταν το υδρογόνο αντιδρά με εξαιρετικά ηλεκτριστικά μέταλλα όπως το λίθιο, το νάτριο ή το κάλιο, μπορεί να σχηματίσει ιοντικές ενώσεις που ονομάζονται μεταλλικά υδρίδια (π.χ., LiH, NAH). Σε αυτές τις περιπτώσεις, το υδρογόνο κερδίζει αποτελεσματικά ένα ηλεκτρόνιο για να γίνει ένα ιόν υδριδίου (Η).
Συνοπτικά: Οι χημικές ιδιότητες του υδρογόνου καθιστούν πιο πιθανό να σχηματίσουν ομοιοπολικούς δεσμούς με την κοινή χρήση ηλεκτρονίων. Ωστόσο, σε συγκεκριμένες συνθήκες με πολύ δραστικά μέταλλα, μπορεί επίσης να συμμετάσχει σε ιοντική συγκόλληση.
