Όταν τα στοιχεία συνδυάζονται για να σχηματίσουν ενώσεις αλλάζουν οι ιδιότητές τους;
Ακολουθεί μια κατανομή του τρόπου αλλαγής των ιδιοτήτων:
* Φυσικές ιδιότητες:
* Σημείο τήξης και σημείο βρασμού: Οι ενώσεις συχνά έχουν πολύ διαφορετικά σημεία τήξης και βρασμού σε σύγκριση με τα συστατικά τους στοιχεία. Για παράδειγμα, το νερό (H₂O) είναι υγρό σε θερμοκρασία δωματίου, ενώ το υδρογόνο (H₂) και το οξυγόνο (O₂) είναι αέρια.
* Πυκνότητα: Η πυκνότητα μιας ένωσης μπορεί να διαφέρει σημαντικά από τις πυκνότητες των στοιχείων της.
* χρώμα: Το χρώμα μιας ένωσης μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικό από τα χρώματα των στοιχείων της. Για παράδειγμα, το νάτριο (Na) είναι ένα ασημένιο μέταλλο και το χλώριο (CL₂) είναι ένα πρασινωπό-κίτρινο αέριο, αλλά η ένωση τους, το χλωριούχο νάτριο (NaCl), είναι λευκό.
* Χημικές ιδιότητες:
* Αντιδραστικότητα: Οι ενώσεις συχνά έχουν διαφορετικές αντιδραστικότητες από τα συστατικά τους στοιχεία. Για παράδειγμα, το νάτριο είναι εξαιρετικά αντιδραστικό με νερό, ενώ το χλωριούχο νάτριο είναι σταθερό στο νερό.
* ευφλεκτότητα: Η ευφλεκτότητα μιας ένωσης μπορεί να είναι διαφορετική από την ευελιξία των στοιχείων της.
* οξύτητα/βασική: Οι ενώσεις μπορούν να είναι όξινες, βασικές ή ουδέτερες, ανάλογα με τα στοιχεία που περιέχουν και τη δομή συγκόλλησής τους.
Συνοπτικά, οι ιδιότητες μιας ένωσης είναι μοναδικές και δεν μπορούν να προβλεφθούν αποκλειστικά με βάση τις ιδιότητες των συστατικών στοιχείων της.
Ακολουθεί ένα απλό παράδειγμα:
* νάτριο (NA): Ένα μαλακό, ασημένιο μέταλλο που αντιδρά βίαια με νερό.
* Χλώριο (CL₂): Ένα πρασινωπό-κίτρινο δηλητηριώδες αέριο.
* Χλωριούχο νάτριο (NaCl): Ένα λευκό κρυσταλλικό στερεό (αλάτι τραπεζιού) που είναι μη τοξικό και διαλύεται εύκολα στο νερό.
Ο συνδυασμός νατρίου και χλωρίου για να σχηματίσει χλωριούχο νάτριο μεταβάλλει δραστικά τις ιδιότητες και των δύο στοιχείων.
