Όταν ένα οργανικό στερεό λιωθεί, οι ομοιοπολικοί δεσμοί σπάσουν;

Όχι, οι ομοιοπολικοί δεσμοί είναι γενικά όχι σπασμένο όταν ένα οργανικό στερεό λιώνει. Εδώ είναι γιατί:

* Οι ομοιοπολικοί δεσμοί είναι ισχυροί: Οι ομοιοπολικοί δεσμοί είναι οι κύριοι δεσμοί που συγκρατούν τα άτομα μαζί μέσα στα μόρια. Είναι σημαντικά ισχυρότερα από τις διαμοριακές δυνάμεις που συγκρατούν τα μόρια μαζί σε ένα στερεό.

* Η τήξη περιλαμβάνει διαμοριακές δυνάμεις: Όταν ένα στερεό λιώνει, οι διαμοριακές δυνάμεις (όπως οι δυνάμεις van der Waals, οι δεσμοί υδρογόνου ή οι αλληλεπιδράσεις διπολικής-διπολικής) που συγκρατούν τα μόρια σε μια σταθερή, διατεταγμένη ρύθμιση. Τα μόρια κερδίζουν αρκετή ενέργεια για να κινούνται πιο ελεύθερα, μετατρέποντας σε υγρή κατάσταση.

* Οι ομοιοπολικοί δεσμοί παραμένουν άθικτοι: Οι ομοιοπολικοί δεσμοί στα ίδια τα μόρια παραμένουν άθικτα κατά τη διάρκεια της τήξης. Τα μόρια απλώς κερδίζουν αρκετή ενέργεια για να ξεπεράσουν τις δυνάμεις που τους κρατούν σε μια σταθερή δομή.

Σκεφτείτε με αυτόν τον τρόπο: Φανταστείτε μια δέσμη μάρμαρων που συγκρατούνται από μια αδύναμη, ελαστική ζώνη. Όταν τραβάτε τη ζώνη, τα μάρμαρα χωρίζονται, αλλά τα μάνικα παραμένουν άθικτα. Ομοίως, η τήξη ενός οργανικού στερεού αποδυναμώνει την "ελαστική ζώνη" (διαμοριακές δυνάμεις) που κρατούν τα μόρια μαζί, αλλά τα μόρια (και οι ομοιοπολικοί δεσμοί τους) παραμένουν άθικτα.

Εξαιρέσεις:

Υπάρχουν σπάνιες περιπτώσεις όπου το σημείο τήξης μιας ένωσης είναι τόσο υψηλό ώστε να μπορεί να οδηγήσει στο σπάσιμο ορισμένων ομοιοπολικών δεσμών. Ωστόσο, αυτό οφείλεται συνήθως σε ακραίες θερμοκρασίες και δεν είναι χαρακτηριστικό των περισσότερων οργανικών στερεών που λιώνουν.