Τι καλείται όταν το διαλυμένο οξυγόνο αντιδρά με μέταλλα που περιέχουν μέταλλα;

Όταν το διαλυμένο οξυγόνο αντιδρά με μέταλλα που περιέχουν μέταλλα, η διαδικασία ονομάζεται οξείδωση . Πρόκειται για μια χημική αντίδραση όπου τα άτομα οξυγόνου προστίθενται σε μια ουσία, με αποτέλεσμα το σχηματισμό μεταλλικών οξειδίων.

Εδώ είναι μια κατανομή:

* Διαλυμένο οξυγόνο: Αέριο οξυγόνου που διαλύεται σε νερό.

* Ορυκτά που περιέχουν μέταλλα: Αυτά είναι πετρώματα ή άλλα φυσικά υλικά που περιέχουν μεταλλικά στοιχεία (όπως σίδηρο, χαλκό ή μόλυβδο).

* Οξείδωση: Η χημική διαδικασία όπου μια ουσία χάνει ηλεκτρόνια. Σε αυτή την περίπτωση, τα άτομα μετάλλου στα ορυκτά χάνουν ηλεκτρόνια στα άτομα οξυγόνου, σχηματίζοντας μεταλλικά οξείδια.

Παραδείγματα αντιδράσεων οξείδωσης σε αυτό το πλαίσιο:

* σκουριά: Αυτό είναι ένα κοινό παράδειγμα όπου ο σίδηρος αντιδρά με οξυγόνο και νερό για να σχηματίσει οξείδιο του σιδήρου (σκουριά).

* διάβρωση: Αυτός είναι ένας γενικός όρος για την επιδείνωση των υλικών λόγω χημικών αντιδράσεων με το περιβάλλον τους, που συχνά περιλαμβάνει οξείδωση.

* Weathering: Η διάσπαση των πετρωμάτων και των ορυκτών λόγω έκθεσης στα στοιχεία, συμπεριλαμβανομένης της οξείδωσης.

Είναι σημαντικό να σημειώσετε:

* Ο ρυθμός οξείδωσης μπορεί να επηρεαστεί από παράγοντες όπως το ρΗ, τη θερμοκρασία και την παρουσία άλλων χημικών ουσιών.

* Η οξείδωση μπορεί να έχει θετικές και αρνητικές επιδράσεις. Για παράδειγμα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία χρωστικών και την προστασία των μεταλλικών επιφανειών από τη διάβρωση, αλλά μπορεί επίσης να οδηγήσει στην υποβάθμιση των υλικών.