Ποιος είναι ο σκοπός των στοιχείων να χάσουν ή να κερδίσουν ηλεκτρόνια σθένους να γίνουν ιόν;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* Σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων: Τα άτομα είναι πιο σταθερά όταν το εξωτερικό τους επίπεδο ενέργειας (κέλυφος σθένους) είναι πλήρως γεμάτο με ηλεκτρόνια. Για τα περισσότερα στοιχεία, ένα πλήρες κέλυφος σθένους σημαίνει να έχετε 8 ηλεκτρόνια (ο κανόνας οκτάδων).
* απώλεια ή απόκτηση ηλεκτρονίων: Τα άτομα μπορούν να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση είτε:
* απώλεια ηλεκτρόνων: Τα άτομα με μερικά ηλεκτρόνια σθένους τείνουν να τα χάνουν, καθιστώντας θετικά φορτισμένα ιόντα (κατιόντα). Αυτό τους αφήνει με ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος από το προηγούμενο επίπεδο ενέργειας.
* Κερδίζοντας ηλεκτρόνια: Τα άτομα με σχεδόν πλήρη κελύφη σθένους τείνουν να κερδίζουν ηλεκτρόνια, καθιστώντας αρνητικά φορτισμένα ιόντα (Anions). Αυτό ολοκληρώνει το εξωτερικό τους κέλυφος.
* Ιονική σύνδεση: Τα αντίθετα φορτισμένα ιόντα προσελκύονται έντονα μεταξύ τους μέσω ηλεκτροστατικών δυνάμεων, σχηματίζοντας ιοντικούς δεσμούς. Αυτή η έλξη είναι το θεμέλιο πολλών σταθερών ενώσεων.
Παράδειγμα:
* νάτριο (NA): Το νάτριο έχει ένα ηλεκτρόνιο σθένους. Χάνει αυτό το ηλεκτρόνιο για να γίνει ένα ιόν νατρίου (Na+), αφήνοντας το με ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος από το δεύτερο επίπεδο ενέργειας.
* χλώριο (CL): Το χλώριο έχει επτά ηλεκτρόνια σθένους. Κερδίζει ένα ηλεκτρόνιο για να γίνει ένα ιόν χλωριούχου (cl-), ολοκληρώνοντας το εξωτερικό του κέλυφος με οκτώ ηλεκτρόνια.
Συνοπτικά: Η κινητήρια δύναμη για τα στοιχεία να γίνουν ιόντα είναι να επιτευχθεί σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων, παρόμοια με τα ευγενή αέρια. Αυτό επιτυγχάνεται με την απώλεια ή την απόκτηση ηλεκτρονίων, με αποτέλεσμα τον σχηματισμό ιοντικών δεσμών και τη δημιουργία διαφορετικών χημικών ενώσεων.