bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Τι είναι η αλληλεπίδραση ιόντων -ιόντων και ιόντων -διαλύτης;

αλληλεπιδράσεις ιόντων και ιόντων ιόντων:

Αυτές οι αλληλεπιδράσεις είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση της συμπεριφοράς των ιοντικών ενώσεων σε διάλυμα. Ας τους σπάσουμε:

1. Αλληλεπιδράσεις ιόντων ιόντων:

* Ορισμός: Αυτές είναι οι ηλεκτροστατικές δυνάμεις μεταξύ των αντίθετα φορτισμένων ιόντων. Είναι ισχυρές δυνάμεις μεγάλης εμβέλειας που υπαγορεύουν τη σταθερότητα των ιοντικών ενώσεων στην στερεά κατάσταση.

* Φύση: Οι ελκυστικές δυνάμεις μεταξύ κατιόντων και ανιόντων (όπως οι χρεώσεις απωθούν, οι αντίθετες χρεώσεις προσελκύουν).

* Παράγοντες που επηρεάζουν τη δύναμη:

* χρέωση: Οι υψηλότερες χρεώσεις στα ιόντα οδηγούν σε ισχυρότερες αλληλεπιδράσεις.

* απόσταση: Μικρότερες ιοντικές ακτίνες οδηγούν σε ισχυρότερες αλληλεπιδράσεις λόγω στενότερης εγγύτητας.

* Impact:

* Διαλυτότητα: Οι αλληλεπιδράσεις ιόντων ιόντων είναι υπεύθυνες για τα υψηλά σημεία τήξης και βρασμού των ιοντικών ενώσεων. Επίσης, επηρεάζουν τη διαλυτότητα των ιοντικών ενώσεων σε πολικούς διαλύτες. Οι ισχυρότερες αλληλεπιδράσεις ιόντων ιόντων δυσκολεύουν τη διάλυση της ένωσης.

* Κρυσταλλική δομή: Αυτές οι αλληλεπιδράσεις καθορίζουν τη διάταξη των ιόντων στο κρυσταλλικό πλέγμα.

2. Αλληλεπιδράσεις ιόντων διαλύτη:

* Ορισμός: Αυτές είναι οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ιόντων και των μορίων του διαλύτη. Είναι ζωτικής σημασίας για τη διάλυση των ιοντικών ενώσεων.

* Φύση: Τα μόρια διαλύτη περιβάλλουν τα ιόντα, δημιουργώντας μια σφαίρα διαλυτοποίησης. Αυτή η αλληλεπίδραση βασίζεται σε ηλεκτροστατικές δυνάμεις μεταξύ των φορτισμένων ιόντων και των πολικών μορίων του διαλύτη.

* Παράγοντες που επηρεάζουν τη δύναμη:

* Πυκνότητα φόρτισης: Η υψηλότερη πυκνότητα φορτίου στο ιόν οδηγεί σε ισχυρότερες αλληλεπιδράσεις με τον διαλύτη.

* Πόλη του διαλύτη: Περισσότεροι πολικοί διαλύτες (όπως το νερό) έχουν ισχυρότερες αλληλεπιδράσεις με ιόντα.

* Impact:

* Διαλυτότητα: Οι ισχυρές αλληλεπιδράσεις ιόντων-διαλύτη είναι απαραίτητες για τη διάλυση των ιοντικών ενώσεων. Όσο ισχυρότερες αυτές οι αλληλεπιδράσεις, τόσο πιο πιθανό είναι να διαλύεται μια ιοντική ένωση σε ένα συγκεκριμένο διαλύτη.

* Ρύθμιση αντίδρασης: Αυτές οι αλληλεπιδράσεις μπορούν να επηρεάσουν τον ρυθμό των χημικών αντιδράσεων που περιλαμβάνουν ιοντικά είδη σε διάλυμα.

Περίληψη:

* αλληλεπιδράσεις ιόντων είναι ισχυρές ηλεκτροστατικές δυνάμεις μεγάλης εμβέλειας που συγκρατούν ιοντικές ενώσεις μαζί στη στερεά κατάσταση.

* αλληλεπιδράσεις ιόντων-διαλύτη είναι ηλεκτροστατικές δυνάμεις μεταξύ ιόντων και μορίων διαλύτη, κρίσιμες για τη διάλυση ιοντικών ενώσεων.

Παραδείγματα:

* NaCl (χλωριούχο νάτριο) σε νερό: Οι ισχυρές αλληλεπιδράσεις ιόντων μεταξύ ΝΑ+ και Cl-ίδων ξεπερνούνται από τις ισχυρές αλληλεπιδράσεις ιόντων-διαλύτη μεταξύ αυτών των ιόντων και των πολικών μορίων νερού. Αυτό οδηγεί στη διάλυση του NaCl στο νερό.

* agcl (χλωριούχο ασήμι) στο νερό: Παρόλο που τα Ag+ και Cl- είναι και τα δύο φορτισμένα ιόντα, οι αλληλεπιδράσεις ιόντων-ιόντων μεταξύ τους είναι ισχυρότερες από τις αλληλεπιδράσεις ιόντων-διαλύτη με μόρια νερού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η AGCL να είναι σχετικά αδιάλυτη στο νερό.

Με την κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ αλληλεπιδράσεων ιόντων και ιόντων-διαλύτη, μπορούμε να προβλέψουμε τη διαλυτότητα, την αντιδραστικότητα και τη συμπεριφορά των ιοντικών ενώσεων σε διαφορετικούς διαλύτες.

Τι είναι ο υβριδισμός της φωσφίνης

Τι είναι ο υβριδισμός της φωσφίνης

Σύμφωνα με τη δομή Lewis &τον κανόνα του στερεικού αριθμού, ο υβριδισμός στο PH3 μόριο φαίνεται να είναι sp3. Ωστόσο, το μόριο PH3 δεν έχει υβριδισμό. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι μόριο Drago. Τα μόρια του Drago είχαν τα μικρότερα μήκη δεσμού και κανένα υβριδισμό. Το PH3 δεν έχει υβριδισμό αφού κάνει

Διαφορά μεταξύ λανθάνουσας θερμότητας και αισθητής θερμότητας

Διαφορά μεταξύ λανθάνουσας θερμότητας και αισθητής θερμότητας

Κύρια διαφορά – Λανθάνουσα θερμότητα έναντι αισθητής θερμότητας Η λανθάνουσα θερμότητα και η αισθητή θερμότητα είναι δύο μορφές ενέργειας που χρησιμοποιούνται για την εξήγηση της σχέσης μεταξύ της θερμοκρασίας και της ύλης. Αυτοί οι όροι έχουν πολλές εφαρμογές στην καθημερινή μας ζωή. Η λανθάνουσα θ

Οι ατομικές τηγανίτες και η ιστορία του οξυγόνου

Οι ατομικές τηγανίτες και η ιστορία του οξυγόνου

Γνωρίζατε ότι οι επιστήμονες δεν πίστευαν στο οξυγόνο; Το οξυγόνο στον αέρα βοηθάει τα πράγματα να καούν. Αλλά οι χημικοί συνήθιζαν να πιστεύουν ότι οτιδήποτε μπορούσε να καεί περιείχε ένα μυστηριώδες στοιχείο που ονομάζεται phlogiston . Το στοιχείο που ζύγιζε λιγότερο από το μηδέν Οι επιστήμονες ν