Ποια είναι η συνάρτηση του δωδεκυλοθειικού νατρίου σε ουσία ϋΝΑ;

Το δωδεκυλοθειικό νάτριο (SDS) δεν είναι συνήθως χρησιμοποιείται στην εκχύλιση DNA. Το SDS είναι ένα ισχυρό ανιονικό απορρυπαντικό που χρησιμοποιείται συνήθως στην εκχύλιση και την ανάλυση πρωτεΐνης, όχι στην εκχύλιση DNA.

Εδώ είναι γιατί:

* Το SDS διαταράσσει τις κυτταρικές μεμβράνες: Το SDS είναι πολύ αποτελεσματικό στη διάσπαση των κυτταρικών μεμβρανών και στις πρωτεΐνες μετουσιώδους, οι οποίες είναι απαραίτητες για την απομόνωση των πρωτεϊνών.

* SDS δεσμεύεται με DNA: Ενώ το SDS δεσμεύεται με το DNA, το κάνει με τρόπο που εμποδίζει την απομονωμένη και καθαριστεί το DNA. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι ισχυρές ιοντικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ SDS και DNA καθιστούν το σύμπλεγμα DNA-SDS δύσκολο να διαχωριστεί.

Αντί για SDS, η εκχύλιση DNA χρησιμοποιεί συνήθως:

* απορρυπαντικά όπως το Triton X-100 ή το Nonidet P-40: Αυτά τα απορρυπαντικά είναι πιο ήπια και πιο επιλεκτικά από τα SDs, διαταράσσοντας τις κυτταρικές μεμβράνες χωρίς να καταστρέφουν το DNA.

* Ένζυμα όπως η πρωτεϊνάση Κ: Αυτά τα ένζυμα χωνεύουν πρωτεΐνες, διαχωρίζοντάς τα περαιτέρω από το DNA.

* Αλάτα και buffer: Αυτά συμβάλλουν στον έλεγχο του ρΗ και στη διατήρηση της ακεραιότητας του DNA κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εκχύλισης.

Συνοπτικά: Το SDS δεν χρησιμοποιείται στην εκχύλιση DNA επειδή συνδέεται και διαταράσσει το DNA, καθιστώντας το ακατάλληλο για απομόνωση και καθαρισμό του DNA.