Είναι τα χημικά που περιέχουν OH στις βάσεις των τύπων τους;

Όχι απαραίτητα. Ενώ πολλές βάσεις περιέχουν ομάδες ΟΗ, η παρουσία OH σε μια χημική φόρμουλα δεν το κάνει αυτόματα βάση. Εδώ είναι γιατί:

Οι βάσεις ορίζονται από την ικανότητά τους να:

* Αποδοχή πρωτονίων (H+) σε διάλυμα, αύξηση της συγκέντρωσης ιόντων υδροξειδίου (ΟΗ-).

* Δωρεά ζεύγη ηλεκτρονίων για να σχηματίσουν συντεταγμένα ομοιοπολικά ομόλογα.

Ενώ οι ομάδες ΟΗ συσχετίζονται συχνά με βάσεις (όπως τα υδροξείδια), υπάρχουν αρκετές σημαντικές εξαιρέσεις:

* αλκοόλες: Περιέχουν ομάδες OH αλλά δρουν ως ουδέτερες ενώσεις, όχι βάσεις. Οι ομάδες OH είναι συνδεδεμένες με άτομα άνθρακα και δεν είναι εύκολα ιονισμένα.

* Καρβοξυλικά οξέα: Περιέχουν ομάδες OH αλλά δρουν ως οξέα, όχι βάσεις. Οι ομάδες OH είναι μέρος μιας καρβοξυλικής ομάδας (-COOH), η οποία μπορεί να δώσει ένα πρωτόνιο.

* Ορισμένες ανόργανες ενώσεις: περιέχουν ομάδες OH αλλά δεν είναι βάσεις. Για παράδειγμα, το υδροξείδιο του αλουμινίου (AL (OH) 3) είναι αμφοτερικό, που σημαίνει ότι μπορεί να δράσει τόσο ως οξύ όσο και ως βάση ανάλογα με τις συνθήκες.

Για να προσδιορίσετε εάν μια ένωση είναι μια βάση που βασίζεται στη φόρμουλα της, πρέπει να λάβετε υπόψη:

* Η φύση του στοιχείου που συνδέεται με την ομάδα OH. Τα μεταλλικά υδροξείδια είναι συνήθως ισχυρές βάσεις, ενώ τα μη μέταλλα είναι πιο πιθανό να σχηματίσουν οξέα.

* Η παρουσία άλλων λειτουργικών ομάδων: Η παρουσία άλλων λειτουργικών ομάδων (όπως οι καρβοξυλικές ομάδες σε καρβοξυλικά οξέα) μπορεί να επηρεάσει τις όξινες ή βασικές ιδιότητες της ένωσης.

Συνοπτικά:

* Η παρουσία OH σε μια χημική φόρμουλα είναι μια ένδειξη , αλλά όχι εγγύηση, ότι η ένωση είναι μια βάση.

* Εξετάστε το πλαίσιο και τα συγκεκριμένα στοιχεία και οι λειτουργικές ομάδες Παρόν για τον προσδιορισμό της όξινης ή βασικής συμπεριφοράς της ένωσης.