Γιατί είναι ότι τα διατομικά μόρια σχηματίζουν πάντα μη πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς;
Τι κάνει έναν ομοιοπολικό δεσμό μη-πολικό;
* ίση κοινή χρήση ηλεκτρονίων: Οι μη πολικοί ομοιοπολικοί δεσμοί εμφανίζονται όταν δύο άτομα των ίδιων * στοιχείων μοιράζονται τα ηλεκτρόνια εξίσου. Αυτό συμβαίνει επειδή έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα (τάση να προσελκύουν ηλεκτρόνια).
Παραδείγματα διατομικών μορίων με μη πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς:
* h₂ (υδρογόνο): Δύο άτομα υδρογόνου μοιράζονται τα μεμονωμένα ηλεκτρόνια τους εξίσου.
* o₂ (οξυγόνο): Δύο άτομα οξυγόνου μοιράζονται τα ηλεκτρόνια τους εξίσου.
* n₂ (άζωτο): Δύο άτομα αζώτου μοιράζονται τα ηλεκτρόνια τους εξίσου.
* f₂ (φθορίου): Δύο άτομα φθορίου μοιράζονται τα ηλεκτρόνια τους εξίσου.
* cl₂ (χλώριο): Δύο άτομα χλωρίου μοιράζονται τα ηλεκτρόνια τους εξίσου.
* br₂ (βρωμίνη): Δύο άτομα βρωμίου μοιράζονται τα ηλεκτρόνια τους εξίσου.
* i₂ (ιώδιο): Δύο άτομα ιωδίου μοιράζονται τα ηλεκτρόνια τους εξίσου.
Παραδείγματα διατομικών μορίων με πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς:
* HF (φθοριούχο υδρογόνο): Το φθόριο είναι πολύ πιο ηλεκτροαρνητικό από το υδρογόνο, προκαλώντας άνιση κοινή χρήση ηλεκτρονίων και δημιουργώντας έναν πολικό δεσμό.
* HCl (υδρογόνο χλωριούχο): Το χλώριο είναι πιο ηλεκτροαρνητικό από το υδρογόνο, οδηγώντας σε πολικό δεσμό.
Γιατί μερικά διατομικά μόρια έχουν πολικούς δεσμούς:
Ενώ τα άτομα μέσα σε ένα διατομικό μόριο είναι τα ίδια, τα άτομα σε διάφορα διατομικά μόρια έχουν διαφορετικές ηλεκτροθετικές ικανότητες. Αυτή η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα δημιουργεί μια διπολική στιγμή, καθιστώντας τον δεσμό πολικό.
Συνοπτικά:
* Μη πολικοί ομοιοπολικοί δεσμοί: Εμφανίζονται σε διατομικά μόρια που σχηματίζονται από το ίδιο στοιχείο (όπως h₂, o₂, n₂).
* πολικοί ομοιοπολικοί δεσμοί: Μπορεί να εμφανιστεί σε διατομικά μόρια που σχηματίζονται από διαφορετικά στοιχεία (όπως HF, HCl).
Είναι σημαντικό να εξεταστεί η διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ των ατόμων σε ένα διατομικό μόριο για τον προσδιορισμό του τύπου του ομοιοπολικού δεσμού που σχηματίστηκε.
