Γιατί το νερό πάντα ένας διαλύτης;
Γιατί το νερό είναι ένας καλός διαλύτης:
* πολικότητα: Τα μόρια του νερού είναι πολικά, που σημαίνει ότι έχουν ελαφρώς θετικό άκρο (υδρογόνο) και ελαφρώς αρνητικό άκρο (οξυγόνο). Αυτή η πολικότητα επιτρέπει στο νερό να αλληλεπιδρά με άλλα πολικά μόρια, όπως άλατα και σάκχαρα, και να τα σπάσει.
* δεσμός υδρογόνου: Τα άτομα υδρογόνου σε μόρια νερού μπορούν να σχηματίσουν δεσμούς υδρογόνου με άλλα μόρια. Αυτή η ισχυρή έλξη βοηθά στη διάλυση πολλών ουσιών, ειδικά εκείνων που μπορούν να σχηματίσουν τους ίδιους τους δεσμούς υδρογόνου.
Όταν το νερό δεν είναι διαλύτης:
* Μη πολικές ουσίες: Το νερό δεν διαλύει μη πολικές ουσίες όπως τα έλαια και τα λίπη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η ισχυρή έλξη μεταξύ των μορίων του νερού δεν είναι αρκετά ισχυρή για να ξεπεραστεί η έλξη μεταξύ μη πολικών μορίων.
* ουσίες με ισχυρές διαμοριακές δυνάμεις: Ορισμένες ουσίες έχουν ισχυρότερες διαμοριακές δυνάμεις από τις δυνάμεις που μπορεί να δημιουργήσει το νερό. Αυτές οι ουσίες δεν θα διαλύονται στο νερό.
Παραδείγματα:
* Το αλάτι διαλύεται στο νερό: Τα πολικά μόρια του νερού αλληλεπιδρούν με τα φορτισμένα ιόντα αλατιού (νάτριο και χλωριούχο) και τα τραβήξουν χωριστά.
* Το λάδι δεν διαλύεται στο νερό: Το λάδι είναι μη πολικό και δεν αλληλεπιδρά καλά με τα πολικά μόρια νερού.
Συνοπτικά: Το νερό είναι ένας ισχυρός διαλύτης λόγω της πολικότητας και της ικανότητάς του να σχηματίζει δεσμούς υδρογόνου, αλλά έχει περιορισμούς όταν πρόκειται για τη διάλυση των μη πολικών ουσιών ή των ουσιών με πολύ ισχυρές ενδομοριακές δυνάμεις.
