Γιατί είναι αδύνατο να γίνουν διπλοί δεσμοί μεταξύ αζώτου και οξυγόνου;

Δεν είναι απολύτως αδύνατο να έχουμε διπλούς δεσμούς μεταξύ αζώτου και οξυγόνου, αλλά είναι πολύ δυσμενές και σπάνια παρατηρούνται σε σταθερά μόρια. Εδώ είναι γιατί:

* Ηλεκτροργατιστικότητα: Το οξυγόνο είναι πολύ πιο ηλεκτροαρνητικό από το άζωτο. Αυτό σημαίνει ότι το οξυγόνο προσελκύει έντονα ηλεκτρόνια, καθιστώντας δύσκολο για το άζωτο να μοιράζεται δύο ζεύγη ηλεκτρονίων για να σχηματίσει διπλό δεσμό.

* Μέγεθος και τροχιακή επικάλυψη: Το άζωτο είναι μικρότερο από το οξυγόνο, οδηγώντας σε φτωχότερη τροχιακή επικάλυψη όταν σχηματίζεται διπλός δεσμός. Αυτό καθιστά τον διπλό δεσμό ασθενέστερο και λιγότερο σταθερό.

* Τυπική χρέωση: Η δημιουργία ενός διπλού δεσμού θα οδηγούσε συχνά σε επίσημο φορτίο είτε σε άζωτο είτε σε οξυγόνο, το οποίο είναι ενεργειακά δυσμενές.

Παραδείγματα διπλών δεσμών n =o:

Ενώ είναι ασυνήθιστο, υπάρχουν μερικές εξαιρέσεις όπου υπάρχουν διπλοί δεσμοί N =O:

* οξείδιο του αζώτου (n₂o): Αυτό το μόριο έχει δομή συντονισμού με διπλό δεσμό μεταξύ αζώτου και οξυγόνου. Ωστόσο, η δομή συντονισμού με έναν μόνο δεσμό είναι πιο σταθερή.

* Νιτρικά (no₃⁻): Αυτά τα ανιόντα έχουν διπλό δεσμό μεταξύ αζώτου και οξυγόνου, αλλά αυτό σταθεροποιείται με συντονισμό με άλλους μεμονωμένους δεσμούς.

Συνολικά: Ο συνδυασμός των διαφορών ηλεκτροαρνητικότητας, η κακή τροχιακή επικάλυψη και οι δυσμενείς τυπικές χρεώσεις καθιστούν δύσκολη τη διαμόρφωση σταθερών N =O διπλών δεσμών.