Γιατί ο ομοιοπολικός δεσμός γενικά σχηματίζει μεταξύ ατόμων μη μετάλλου;
1. Παρόμοια ηλεκτροαρνητικότητα: Τα μη μέταλλα έχουν παρόμοιες τιμές ηλεκτροαρνητικότητας. Αυτό σημαίνει ότι έχουν παρόμοια έλξη για τα ηλεκτρόνια. Όταν δύο μη μέταλλα δεσμεύουν, μοιράζονται τα ηλεκτρόνια αρκετά εξίσου, δημιουργώντας ένα σταθερό ομοιοπολικό δεσμό.
2. Έλλειψη εύκολα διαθέσιμα ηλεκτρόνια: Τα μη μέταλλα έχουν συνήθως ένα σχεδόν πλήρες εξωτερικό κέλυφος ηλεκτρονίων, καθιστώντας τα λιγότερο πιθανό να χάσουν ηλεκτρόνια για να σχηματίσουν θετικά ιόντα (κατιόντα). Έχουν επίσης μια ισχυρή έλξη για τα ηλεκτρόνια και δεν είναι πιθανό να τα δωρίσουν εύκολα.
3. Ενεργειακές εκτιμήσεις: Η κοινή χρήση ηλεκτρονίων σε έναν ομοιοπολικό δεσμό είναι ενεργά ευνοϊκή για τα μη μέταλλα. Τους επιτρέπει να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων, μιμούμενοι τη διαμόρφωση ευγενών αερίου, χωρίς να χάσουν ή να αποκτήσουν μεγάλο αριθμό ηλεκτρονίων.
Εξαιρέσεις:
Ενώ η συντριπτική πλειονότητα των ομοιοπολικών δεσμών εμφανίζεται μεταξύ των μη μεταλλικών, υπάρχουν εξαιρέσεις:
* πολικοί ομοιοπολικοί δεσμοί: Ορισμένοι ομοιοπολικοί δεσμοί σχηματίζονται μεταξύ μη μεταλλικών με ελαφρώς διαφορετικές τιμές ηλεκτροαρνητικότητας, οδηγώντας σε ελαφρώς ανομοιογενή κοινή χρήση ηλεκτρονίων. Αυτό δημιουργεί έναν πολικό ομοιοπολικό δεσμό, όπου ένα άτομο έχει ελαφρώς αρνητικό φορτίο και το άλλο έχει ένα ελαφρώς θετικό φορτίο.
* Metalloids: Τα μεταλλοειδή μπορούν μερικές φορές να σχηματίζουν ομοιοπολικούς δεσμούς με μη μέταλλα, καθώς έχουν ιδιότητες που βρίσκονται μεταξύ μετάλλων και μη μεταλλικών.
Συνοπτικά: Ο συνδυασμός παρόμοιας ηλεκτροαρνητικότητας, η έλλειψη άμεσα διαθέσιμων ηλεκτρονίων και οι ενεργειακές εκτιμήσεις καθιστούν ομοιοπολικούς δεσμούς ένα κοινό και σταθερό πρότυπο συγκόλλησης μεταξύ των μη μεταλλικών ατόμων.
