Πώς μπορείτε να προσδιορίσετε τη φόρτιση των μεταλλικών κατιόντων μη μέταλλα ανιόντων και κατιόντων μετάβασης;
1. Μεταλλικά κατιόντα
* Ομάδα 1 (αλκαλικά μέταλλα): Πάντα να σχηματίζουν +1 ιόντα (π.χ., na⁺, k⁺, li⁺).
* Ομάδα 2 (αλκαλικά μέταλλα γης): Πάντα να σχηματίζουν +2 ιόντα (π.χ. Mg²⁺, Ca2⁺, Ba²⁺).
* Ομάδα 13 (ομάδα βορίου): Τυπικά σχηματίζουν +3 ιόντα (π.χ., al³⁺).
* Ομάδα 14 (ομάδα άνθρακα): Μπορεί να σχηματίσει διάφορες χρεώσεις, αλλά το +4 είναι κοινό (π.χ. SN⁴⁺, PB⁴⁺).
* Ομάδα 15 (ομάδα αζώτου): Μπορεί να σχηματίσει διάφορες χρεώσεις, αλλά τα +3 και +5 είναι κοινά (π.χ. n³⁺, p⁵⁺).
* ομάδα 16 (ομάδα οξυγόνου): Μπορεί να σχηματίσει διάφορες χρεώσεις, αλλά -2 είναι συνηθισμένες (π.χ., o²⁻, s2⁻).
* Ομάδα 17 (αλογόνα): Μπορεί να σχηματίσει διάφορες χρεώσεις, αλλά -1 είναι συνηθισμένες (π.χ., f⁻, cl⁻, br⁻, i⁻).
* Μεταβατικά μέταλλα: Αυτά τα μέταλλα μπορούν να σχηματίσουν πολλαπλές χρεώσεις. Θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε το όνομα της ένωσης ή ρωμαϊκών αριθμών για να καθορίσετε τη χρέωση.
* Ρωμαϊκά αριθμητικά: Για παράδειγμα, το χλωριούχο σίδηρο (II) (FECL₂) υποδεικνύει ότι ο σίδηρος έχει φορτίο +2.
* Κοινές χρεώσεις: Ορισμένα μεταβατικά μέταλλα έχουν κοινές χρεώσεις που μπορείτε να απομνημονεύσετε (π.χ. ασήμι (AG⁺), ψευδάργυρος (Zn²⁺)).
2. Μη μεταλλικά ανιόντα
* ομάδα 16 (ομάδα οξυγόνου): Έντυπο -2 ιόντα (π.χ., o²⁻, s2⁻).
* Ομάδα 17 (αλογόνα): Φόρμα -1 ιόντα (π.χ., F⁻, CL⁻, Br⁻, i⁻).
* ομάδα αζώτου: Μπορεί να σχηματίσει διάφορες χρεώσεις, αλλά -3 είναι συνηθισμένες (π.χ., n³⁻, p³⁻).
3. Μεταβατικά μεταλλικά κατιόντα
* Ρωμαϊκά αριθμητικά: Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, οι ρωμαϊκοί αριθμοί χρησιμοποιούνται στο όνομα της ένωσης για να υποδείξουν το φορτίο. Για παράδειγμα, το οξείδιο του χαλκού (Ι) (Cu₂o) υποδεικνύει ότι ο χαλκός έχει φορτίο +1.
* Σύστημα αποθεμάτων: Σε ορισμένες περιπτώσεις, το όνομα του μεταλλικού κατιόντος ακολουθείται από έναν ρωμαϊκό αριθμό που υποδεικνύει την χρέωση του. Για παράδειγμα, το χλωριούχο σίδηρο (II) (FECL₂) υποδεικνύει ότι ο σίδηρος έχει φορτίο +2.
* καταστάσεις οξείδωσης: Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις γνωστές καταστάσεις οξείδωσης άλλων στοιχείων στην ένωση για να συμπεράνετε την κατάσταση οξείδωσης (φορτίο) του μεταβατικού μετάλλου.
Παραδείγματα:
* NaCl: Το νάτριο (Na) είναι ένα μέταλλο της ομάδας 1, οπότε σχηματίζει ένα κατιόν +1 (Na⁺). Το χλώριο (CL) είναι μια ομάδα 17 μη μέταλλο, οπότε σχηματίζει ένα -1 ανιόν (CL⁻).
* fe₂o₃: Ο σίδηρος (Fe) είναι ένα μεταβατικό μέταλλο. Το οξυγόνο (Ο) είναι μια ομάδα 16 μη μέταλλο, οπότε σχηματίζει ένα -2 ανιόν (O2⁻). Για να εξισορροπήσει τις χρεώσεις, κάθε άτομο σιδήρου χρειάζεται φορτίο +3 (Fe³⁺).
Βασικά σημεία που πρέπει να θυμάστε:
* Ιωνικές ενώσεις: Οι χρεώσεις των ιόντων σε μια ιοντική ένωση πρέπει να αυξάνουν το μηδέν.
* απομνημόνευση: Είναι χρήσιμο να απομνημονεύσετε τις κοινές χρεώσεις ορισμένων στοιχείων, ειδικά για τα μεταβατικά μέταλλα.
* Πρακτική: Όσο περισσότερο ασκείτε, τόσο καλύτερα θα γίνετε κατά τον καθορισμό των χρεώσεων των ιόντων.
