Είναι το CL2 ή το F2 πιο χημικά ενεργό;
Εδώ είναι γιατί:
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Το φθόριο είναι το πιο ηλεκτροαρνητικό στοιχείο στον περιοδικό πίνακα. Η ηλεκτροαρνητικότητα είναι η τάση ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια. Όσο υψηλότερη είναι η ηλεκτροαρνητικότητα, τόσο πιο έντονα ένα άτομο προσελκύει ηλεκτρόνια.
* Αντοχή δεσμού: Ο δεσμός F-F στο F2 είναι ασθενέστερος από τον δεσμό CL-Cl στο CL2. Αυτό διευκολύνει τη διάσπαση του F2 και τη δημιουργία νέων δεσμών, οδηγώντας σε υψηλότερη αντιδραστικότητα.
* Ατομικό μέγεθος: Το φθόριο είναι μικρότερο από το χλώριο. Αυτό το μικρότερο μέγεθος διευκολύνει το φθόριο να προσεγγίζει άλλα άτομα και να σχηματίσει δεσμούς.
Συνοπτικά, ο συνδυασμός υψηλής ηλεκτροαρνητικότητας, ασθενέστερης αντοχής δεσμού και μικρότερου ατομικού μεγέθους καθιστά το φθόριο (F2) πιο χημικά ενεργό από το χλώριο (CL2).
