Ποια χημικά ουσίες έβαλαν οι Πειρατές στο θαλασσινό νερό για να το πόσουν;
Εδώ είναι γιατί:
* Δεν υπήρχε αξιόπιστη μέθοδος: Κατά τη διάρκεια των πειρατών, δεν υπήρχε γνωστή χημική διαδικασία που θα μπορούσε να μετατρέψει αποτελεσματικά και με ασφάλεια το αλμυρό νερό σε πόσιμο γλυκό νερό.
* Περιορισμένοι πόροι: Οι Πειρατές ήταν συχνά σύντομοι στις προμήθειες και η μεταφορά βαρέων χημικών ουσιών θα ήταν ανέφικτη.
* Πηγές γλυκού νερού: Οι Πειρατές βασίστηκαν κυρίως στη σύλληψη βρόχινου νερού σε βαρέλια ή στην εξεύρεση πηγών γλυκού νερού στα νησιά.
Ενώ οι Πειρατές χρησιμοποίησαν κάποιες τεχνικές όπως το βρασμένο θαλασσινό νερό για να μειώσουν την περιεκτικότητα σε αλάτι, αυτή η μέθοδος δεν ήταν πολύ αποτελεσματική και συχνά άφησε το νερό αλμυρό και ακατάλληλο.
Λοιπόν, πώς έμειναν ενυδατωμένοι;
* Συλλογή βρόχινου νερού: Αυτή ήταν η πιο σημαντική πηγή.
* Springs και ποτάμια γλυκού νερού: Όταν είναι διαθέσιμοι, οι Πειρατές θα επωφεληθούν από αυτά.
* διαπραγμάτευση: Συχνά διαπραγματεύονται με άλλα πλοία ή παράκτιους οικισμούς για γλυκό νερό.
* Διάδοση: Οι Πειρατές αναγκάστηκαν να είναι προσεκτικοί με την παροχή νερού.
Ο μύθος των πειρατών που μετατρέποντας το θαλασσινό νερό σε πόσιμο νερό είναι συναρπαστικό, αλλά δυστυχώς, δεν είναι αλήθεια.
