Ποια στοιχεία συνδέονται με το οξυγόνο;
Συνεργάτες κοινής σύνδεσης:
* μέταλλα: Το οξυγόνο σχηματίζει εύκολα οξείδια με τα περισσότερα μέταλλα. Αυτά τα οξείδια μπορεί να είναι ιοντικά (π.χ., οξείδιο νατρίου, Na₂O) ή ομοιοπολικό (π.χ. οξείδιο του αργιλίου, AL₂O₃).
* Μη μετάλλια: Το οξυγόνο σχηματίζει ομοιοπολικούς δεσμούς με πολλά μέταλλα, δημιουργώντας ενώσεις όπως:
* νερό (h₂o)
* διοξείδιο του άνθρακα (CO₂)
* Διοξείδιο του θείου (SO₂)
* Οξείδια αζώτου (όχι, NO₂, N₂O)
* Οξείδια φωσφόρου (p₄o₆, p₄o₁₀)
Λιγότεροι συνεργάτες συγκόλλησης:
* ευγενή αέρια: Ενώ το οξυγόνο γενικά δεν σχηματίζει σταθερές ενώσεις με ευγενή αέρια, ορισμένες εξωτικές ενώσεις έχουν συντεθεί υπό ακραίες συνθήκες, όπως οι Xeo₂ και Xeo₄.
Παράγοντες που επηρεάζουν τη σύνδεση:
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Το οξυγόνο είναι εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικό, που σημαίνει ότι προσελκύει έντονα ηλεκτρόνια. Αυτό οδηγεί σε ιοντικούς δεσμούς με μέταλλα και πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς με μη μέταλλα.
* καταστάσεις οξείδωσης: Το οξυγόνο έχει συνήθως μια κατάσταση οξείδωσης -2 στις ενώσεις του, εκτός από τα υπεροξείδια (όπου είναι -1) και τα υπεροξείδια (όπου είναι -1/2).
Σημαντική σημείωση:
Οι συγκεκριμένοι τύποι δεσμών και οι προκύπτουσες ενώσεις εξαρτώνται από τη φύση του άλλου στοιχείου. Για παράδειγμα, η συγκόλληση με ένα εξαιρετικά αντιδραστικό μέταλλο όπως το νάτριο έχει ως αποτέλεσμα ένα σταθερό ιοντικό οξείδιο, ενώ η σύνδεση με σχηματισμό άνθρακα σχηματίζει ομοιοπολικές ενώσεις με ποικίλους βαθμούς πολυπλοκότητας.
