Ποια ένωση είναι πιο διαλυτή σε ανθρακικό χλωριούχο νιτρικό ασήμι πολικού διαλύτη ή όλα είναι ίσα διαλυτότητας;
* Κατανόηση της πολικότητας: Οι πολικοί διαλύτες, όπως το νερό, έχουν θετικό και αρνητικό τέλος λόγω της ανομοιόμορφης κατανομής των ηλεκτρονίων. Τείνουν να διαλύουν τις πολικές διαλυμένες ουσίες (εκείνες με ανομοιόμορφη κατανομή φορτίου) μέσω αλληλεπιδράσεων διπολικής-διπόλης.
* Ιωνικές ενώσεις: Το νιτρικό άργυρο (AgNO₃), το χλωριούχο ασήμι (AGCL) και το ανθρακικό ασήμι (Ag₂co₃) είναι όλες ιοντικές ενώσεις. Οι ιοντικές ενώσεις γενικά διαλύονται καλά σε πολικούς διαλύτες.
* Κανόνες διαλυτότητας: Για να προσδιορίσουμε τη συγκεκριμένη διαλυτότητα αυτών των ενώσεων, πρέπει να εξετάσουμε τους κανόνες διαλυτότητας:
* Νιτρικό άργυρο (agno₃): Τα περισσότερα νιτρικά είναι διαλυτά, συμπεριλαμβανομένου του νιτρικού αργύρου.
* Χλωριούχο ασήμι (AGCL): Τα περισσότερα χλωρίδια είναι διαλυτό, * εκτός από * για χλωριούχο ασήμι, το οποίο είναι αδιάλυτο.
* Αμβιές ασημί (Ag₂co₃): Τα περισσότερα ανθρακικά είναι αδιάλυτα, συμπεριλαμβανομένου του ανθρακικού αργύρου.
Συμπέρασμα:
* Νιτρικό άργυρο (Agno₃) είναι το πιο διαλυτό σε πολικούς διαλύτες.
* Το χλωριούχο ασήμι (AGCL) και το ανθρακικό ασήμι (Ag₂co₃) είναι και τα δύο αδιάλυτα.