Γιατί το HCL είναι ομοιοπολικός δεσμός;
* Διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας: Το υδρογόνο (Η) έχει ηλεκτροαρνητικότητα 2,1, ενώ το χλώριο (CL) έχει ηλεκτροαρνητικότητα 3,0. Η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα είναι 0,9, η οποία είναι αρκετά σημαντική για να δημιουργηθεί ένας πολικός ομοιοπολικός δεσμός.
* Μη εξής κοινή χρήση ηλεκτρονίων: Λόγω της διαφοράς ηλεκτροαρνητικότητας, το άτομο χλωρίου προσελκύει τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια στον δεσμό πιο έντονα από το άτομο υδρογόνου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα μερικό αρνητικό φορτίο (δ-) στο άτομο χλωρίου και ένα μερικό θετικό φορτίο (δ+) στο άτομο υδρογόνου.
* Διπολική στιγμή: Η ανομοιογενής κατανομή των ηλεκτρονίων δημιουργεί μια διπολική στιγμή, όπου το ένα άκρο του μορίου είναι ελαφρώς αρνητικό και το άλλο άκρο είναι ελαφρώς θετικό. Αυτή η πολικότητα είναι αυτό που κάνει το HCL ένα καλό διαλύτη και ένα ισχυρό οξύ.
Ενώ δεν είναι καθαρά ιοντικό, το HCl είναι πιο κοντά σε έναν πολικό ομοιοπολικό δεσμό από έναν καθαρά ομοιοπολικό δεσμό λόγω της σημαντικής διαφοράς στην ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ υδρογόνου και χλωρίου
