Γιατί η ουρία και η ασπιρίνη έχουν υψηλότερα σημεία τήξης από το Napthalene pi-dicholorbenzene;

Κάνετε μια γενίκευση που δεν είναι απολύτως ακριβής. Ενώ η ουρία και η ασπιρίνη έχουν υψηλότερα σημεία τήξης από ναφθαλίνιο , δεν έχουν απαραιτήτως υψηλότερα σημεία τήξης από p-dichlorobenzene . Ακολουθεί μια κατανομή του γιατί:

Παράγοντες που επηρεάζουν το σημείο τήξης:

* Διαμοριακές δυνάμεις: Όσο ισχυρότερες είναι οι διαμοριακές δυνάμεις μεταξύ των μορίων, τόσο περισσότερη ενέργεια απαιτείται για να τους σπάσει και να λιώσει το στερεό.

* δεσμός υδρογόνου: Η ουρία σχηματίζει ισχυρούς δεσμούς υδρογόνου λόγω της παρουσίας ομάδων Ν-Η και C =Ο. Αυτό αυξάνει σημαντικά το σημείο τήξης του.

* αλληλεπιδράσεις διπόλης-διπόλης: Η ασπιρίνη έχει μια πολική ομάδα καρβονυλίου (C =O) και μια πολική υδροξυλομάδα (ΟΗ), οδηγώντας σε αλληλεπιδράσεις διπολικής διπόλης που συμβάλλουν σε υψηλότερο σημείο τήξης.

* Van der Waals Δυνάμεις: Το ναφθαλίνιο και το ρ-διχλωροβενζόλιο βασίζονται κυρίως στις δυνάμεις διασποράς του Λονδίνου, οι οποίες είναι ασθενέστερες από τις αλληλεπιδράσεις δεσμού υδρογόνου και διπολικών-διπολικών.

* Μοριακό μέγεθος και σχήμα: Τα μεγαλύτερα μόρια τείνουν να έχουν υψηλότερα σημεία τήξης λόγω της αυξημένης επιφάνειας και των ισχυρότερων δυνάμεων διασποράς του Λονδίνου.

Ας συγκρίνουμε:

* ουρία (133 ° C): Η ισχυρή δέσμευση υδρογόνου οδηγεί σε ένα υψηλό σημείο τήξης.

* ασπιρίνη (135 ° C): Ένας συνδυασμός αλληλεπιδράσεων διπολικής-διπολικής και δέσμευσης υδρογόνου έχει ως αποτέλεσμα ένα υψηλό σημείο τήξης.

* Ναφθαλίνιο (80 ° C): Βασίζεται κυρίως στις δυνάμεις διασποράς του Λονδίνου, οδηγώντας σε χαμηλότερο σημείο τήξης.

* p-dichlorobenzene (53 ° C): Ενώ είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από το ναφθαλίνιο, έχει μια συμμετρική δομή που μειώνει την αποτελεσματικότητα των δυνάμεων διασποράς του Λονδίνου, με αποτέλεσμα το χαμηλότερο σημείο τήξης.

Συμπέρασμα:

* Η ουρία και η ασπιρίνη έχουν υψηλότερα σημεία τήξης από το ναφθαλίνιο λόγω ισχυρότερων ενδομοριακών δυνάμεων (δεσμεύσεις υδρογόνου και αλληλεπιδράσεις διπολικής διπόλης).

* Δεν είναι πάντα αλήθεια ότι η ουρία και η ασπιρίνη θα έχουν υψηλότερα σημεία τήξης από το p-dichlorobenzene . Ενώ το p-dichlorobenzene βασίζεται αποκλειστικά στις δυνάμεις διασποράς του Λονδίνου, το μέγεθός του μπορεί να συμβάλει σε ισχυρότερες αλληλεπιδράσεις, οδηγώντας σε υψηλότερο σημείο τήξης από το ναφθαλίνιο αλλά ενδεχομένως χαμηλότερη από την ουρία ή την ασπιρίνη.

Σημαντική σημείωση: Είναι πάντα καλύτερο να συμβουλευτείτε συγκεκριμένα δεδομένα για σημεία τήξης και όχι σε ευρείες γενικεύσεις.