Ορισμός ενός οξέος που δεν εξαρτάται από τον διαλύτη;

Ζητάτε ένα δύσκολο πράγμα! Ο πιο ευρέως αποδεκτός ορισμός ενός οξέος * εξαρτάται από τον διαλύτη, καθώς επικεντρώνεται στην ικανότητα να δώσει πρωτόνια (Η+). Αυτό είναι γνωστό ως ο ορισμός του Brønsted-Lowry.

Ωστόσο, μπορείτε να ορίσετε ένα οξύ χωρίς άμεση αναφορά σε έναν διαλύτη χρησιμοποιώντας τον ορισμό Lewis :

Ένα οξύ Lewis είναι ένα είδος που δέχεται ένα ζεύγος ηλεκτρονίων.

Αυτός ο ορισμός είναι γενικότερος και δεν βασίζεται στην παρουσία ενός διαλύτη. Επικεντρώνεται στην ικανότητα ενός είδους να σχηματίσει έναν δεσμό με την αποδοχή ενός ζεύγους ηλεκτρονίων από έναν δότη (μια βάση Lewis).

Παραδείγματα:

* Το Trifluoride του βορίου (BF3) είναι ένα οξύ Lewis Acid: Έχει ένα κενό τροχιακό και δέχεται εύκολα ένα ζεύγος ηλεκτρονίων από μια βάση Lewis όπως η αμμωνία (NH3).

* Το χλωριούχο αλουμινίου (Alcl3) είναι ένα οξύ Lewis: Μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης σε αντιδράσεις με την αποδοχή ζεύγους ηλεκτρονίων από άλλα μόρια.

Περιορισμοί του ορισμού Lewis:

Ενώ είναι ένας ευρύτερος ορισμός, δεν ευθυγραμμίζεται πάντα με την παραδοσιακή κατανόηση των οξέων σε υδατικά διαλύματα. Για παράδειγμα, ο ορισμός του Lewis περιλαμβάνει είδη όπως μεταλλικά ιόντα (π.χ. Fe3+) που δεν θα θεωρούνταν οξέα στην αίσθηση του Brønsted-Lowry.

Key Takeaway:

Ο ορισμός του Lewis παρέχει έναν τρόπο να ορίσει ένα οξύ χωρίς την ανάγκη διαλύτη. Είναι χρήσιμο για την κατανόηση των αντιδράσεων σε μη υδατικά μέσα και σε περιπτώσεις όπου η μεταφορά πρωτονίων μπορεί να μην είναι ο κυρίαρχος μηχανισμός. Ωστόσο, είναι σημαντικό να θυμόμαστε το πλαίσιο και τους περιορισμούς αυτού του ορισμού.