Ποιοι παράγοντες διαφέρουν το μέγεθος του κρυστάλλου που σχηματίστηκε;
1. Ρυθμός ψύξης:
* Αργή ψύξη: Η αργή ψύξη επιτρέπει περισσότερο χρόνο για τα άτομα να οργανώνονται σε ένα κανονικό, επαναλαμβανόμενο μοτίβο, οδηγώντας σε μεγαλύτερους κρυστάλλους.
* Ταχεία ψύξη: Η ταχεία ψύξη έχει ως αποτέλεσμα λιγότερο χρόνο για την οργάνωση των ατόμων, οδηγώντας σε μικρότερους, πιο ακανόνιστους κρυστάλλους.
2. Συγκέντρωση του διαλύματος:
* υψηλή συγκέντρωση: Ένα εξαιρετικά συγκεντρωμένο διάλυμα παρέχει περισσότερα διαθέσιμα άτομα για ανάπτυξη κρυστάλλων, οδηγώντας σε μεγαλύτερους κρυστάλλους.
* Χαμηλή συγκέντρωση: Ένα διάλυμα χαμηλής συγκέντρωσης έχει λιγότερα άτομα διαθέσιμα, με αποτέλεσμα μικρότερους κρυστάλλους.
3. Υπεραξία:
* Υψηλή υπερκατανάλωση: Μια λύση που είναι εξαιρετικά υπερκορεσμένη (που σημαίνει ότι διατηρεί πιο διαλυμένη διαλυμένη ουσία από ό, τι κανονικά σε μια δεδομένη θερμοκρασία) θα ενθαρρύνει την ταχεία ανάπτυξη των κρυστάλλων και ενδεχομένως θα οδηγήσει σε μεγαλύτερους κρυστάλλους. Ωστόσο, υπερβολικά υψηλή υπερκατανάλωση μπορεί επίσης να οδηγήσει σε πολλούς μικρούς κρυστάλλους που σχηματίζουν ταυτόχρονα.
* Χαμηλή υπερκατανάλωση: Ένα διάλυμα με χαμηλή υπερκατανάλωση θα έχει ως αποτέλεσμα βραδύτερη ανάπτυξη κρυστάλλων και μικρότερους κρυστάλλους.
4. Ακαθαρσίες:
* Παρουσία ακαθαρσιών: Οι ακαθαρσίες στο διάλυμα μπορούν να εμποδίσουν την ομαλή ανάπτυξη κρυστάλλων και να οδηγήσουν σε μικρότερους, λιγότερο τέλειους κρυστάλλους.
* απουσία ακαθαρσιών: Ένα καθαρό διάλυμα επιτρέπει τον σχηματισμό μεγαλύτερων, πιο τέλειων κρυστάλλων.
5. Ανάδευση:
* έντονη ανάδευση: Η ανάδευση μπορεί να αποτρέψει τον σχηματισμό μεγάλων κρυστάλλων διαταράσσοντας συνεχώς τους αναπτυσσόμενους κρυστάλλους και προκαλώντας τους να σπάσουν.
* ελάχιστη ανάδευση: Η ελάχιστη ανάδευση επιτρέπει πιο συνεπή και μεγαλύτερη ανάπτυξη κρυστάλλων.
6. ph:
* Βέλτιστο ph: Κάθε τύπος κρυστάλλου έχει ένα βέλτιστο εύρος ρΗ για ανάπτυξη. Η απόκλιση από αυτό το εύρος μπορεί να επηρεάσει το μέγεθος και την ποιότητα του κρυστάλλου.
7. Επιφάνεια:
* Μεγάλη επιφάνεια: Μια μεγαλύτερη επιφάνεια για το διάλυμα επιτρέπει περισσότερα σημεία για ανάπτυξη κρυστάλλων, οδηγώντας σε δυνητικά μεγαλύτερους κρυστάλλους.
* Μικρή επιφάνεια: Μια μικρότερη επιφάνεια θα περιορίσει τις δυνατότητες ανάπτυξης κρυστάλλων.
8. Πίεση:
* υψηλή πίεση: Η υψηλή πίεση μπορεί να επηρεάσει τη διαλυτότητα της διαλελυμένης ουσίας και συνεπώς να επηρεάσει την ανάπτυξη των κρυστάλλων.
* Χαμηλή πίεση: Η χαμηλότερη πίεση θα έχει γενικά μικρότερο αντίκτυπο στο μέγεθος των κρυστάλλων.
9. Κρύσταλλοι σπόρων:
* Παρουσία κρυστάλλων σπόρων: Η εισαγωγή κρυστάλλων σπόρων (μικρών κρυστάλλων της ίδιας ουσίας) στο διάλυμα μπορεί να παρέχει θέσεις πυρήνωσης για περαιτέρω ανάπτυξη κρυστάλλων, με αποτέλεσμα δυνητικά μεγαλύτερους κρυστάλλους.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτοί οι παράγοντες συχνά λειτουργούν σε συνδυασμό και το ακριβές μέγεθος του κρυστάλλου είναι μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση όλων αυτών.
