Γιατί ο Li σχηματίζει ομοιοπολικό δεσμό σε αντίθεση με άλλα αλκαλικά που σχηματίζει ιοντικό δεσμό;

Η δήλωση ότι η Li σχηματίζει ομοιοπολικά δεσμούς σε αντίθεση με άλλα αλκαλικά μέταλλα δεν είναι απολύτως ακριβής . Ενώ το Li παρουσιάζει μεγαλύτερη τάση προς τον ομοιοπολικό χαρακτήρα σε σύγκριση με άλλα αλκαλικά μέταλλα, εξακολουθεί να σχηματίζει ιοντικές δεσμούς.

Εδώ είναι γιατί:

* Ηλεκτροργατιστικότητα: Το Li έχει σχετικά υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα (0,98) σε σύγκριση με άλλα αλκαλικά μέταλλα (π.χ. Na:0,93, Κ:0,82). Αυτή η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα οδηγεί σε μικρότερη διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ LI και άλλων μη-μετάλλων, με αποτέλεσμα μεγαλύτερο βαθμό ομοιοπολικού χαρακτήρα στον δεσμό.

* Μικρό μέγεθος: Ο Λι έχει μια μικρή ατομική ακτίνα, οδηγώντας σε υψηλή πυκνότητα φορτίου. Αυτό διευκολύνει το Li να πολωθεί το σύννεφο ηλεκτρονίων άλλων ατόμων, συμβάλλοντας στον ομοιοπολικό χαρακτήρα.

* Polarizability: Το Li είναι πιο πολωμένο από άλλα αλκαλικά μέταλλα, καθιστώντας ευκολότερη την παραμόρφωση του νέφους ηλεκτρονίων και μοιράζονται ηλεκτρόνια με άλλα άτομα.

Ωστόσο, το Li εξακολουθεί να σχηματίζει κυρίως ιοντικούς δεσμούς Λόγω της χαμηλής ενέργειας του ιονισμού και της ισχυρής ηλεκτροστατικής έλξης μεταξύ Li+ κατιόντων και ανιόντων.

Παραδείγματα:

* licl: Ενώ το LICL έχει κάποιο ομοιοπολικό χαρακτήρα, εξακολουθεί να ταξινομείται ως ιοντική ένωση λόγω της σημαντικής διαφοράς ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ Li και Cl.

* lih: Το LIH είναι μια μοναδική περίπτωση όπου ο δεσμός έχει σημαντικό ομοιοπολικό χαρακτήρα λόγω της σχετικά υψηλής ηλεκτροαρνητικότητας του υδρογόνου.

Συμπέρασμα:

Η τάση της Li να σχηματίζει δεσμούς με μεγαλύτερο βαθμό ομοιοπολικού χαρακτήρα σε σύγκριση με άλλα αλκαλικά μέταλλα οφείλεται κυρίως στην υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα, το μικρό μέγεθος και την πολωυσιμότητα. Ωστόσο, εξακολουθεί να σχηματίζει κυρίως ιοντικούς δεσμούς λόγω της χαμηλής ενέργειας ιονισμού και της ισχυρής ηλεκτροστατικής έλξης μεταξύ Li+ κατιόντων και ανιόντων.