Γιατί τα μείγματα που πρέπει να διαχωριστούν με χρωματογραφία θερμαίνονται πρώτα πριν διαχωριστούν;
Εδώ είναι γιατί:
* Η χρωματογραφία βασίζεται σε διαφορετικές συγγένειες: Η χρωματογραφία διαχωρίζει μείγματα με βάση τις διάφορες συγγένειες των συστατικών για τη στατική φάση (π.χ. πηκτή πυριτικής σε χρωματογραφία στήλης) και την κινητή φάση (π.χ. διαλύτης). Η θέρμανση μπορεί να μεταβάλει αυτές τις συγγένειες, καθιστώντας τον διαχωρισμό λιγότερο αποτελεσματικό.
* Η θερμότητα μπορεί να υποβαθμίσει δείγματα: Πολλές ενώσεις είναι ευαίσθητες στη θερμότητα και μπορούν να αποσυντεθούν ή να αλλάξουν τη χημική δομή τους όταν θερμαίνονται. Αυτό θα έθετε σε κίνδυνο τον διαχωρισμό και την ανάλυση.
* Η χρωματογραφία συχνά περιλαμβάνει πτητικά συστατικά: Η θέρμανση θα μπορούσε να προκαλέσει εξατμισμό των πτητικών συστατικών, οδηγώντας σε απώλεια δείγματος και ανακριβή αποτελέσματα.
Υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί θέρμανση:
* Χρωματογραφία αερίου (GC): Στο GC, το δείγμα εξατμίζεται και μεταφέρεται μέσω μιας θερμαινόμενης στήλης, βασιζόμενος στις διαφορετικές μεταβλητότητες των συστατικών.
* κλίσεις θερμοκρασίας: Σε ορισμένες τεχνικές χρωματογραφίας, εφαρμόζεται κλίση θερμοκρασίας στη στήλη για τη βελτιστοποίηση του διαχωρισμού. Αυτή η ελεγχόμενη θέρμανση βοηθά στην εξάλειψη των ενώσεων με διαφορετικά σημεία βρασμού.
Γενικά, η θέρμανση δεν αποτελεί τυποποιημένη πρακτική για τον διαχωρισμό των μιγμάτων χρησιμοποιώντας χρωματογραφία. Αντ 'αυτού, η επιλογή της στατικής φάσης, της κινητής φάσης και άλλων παραμέτρων ρυθμίζεται για να επιτευχθεί ο βέλτιστος διαχωρισμός σε περιβάλλοντα ή ελαφρώς αυξημένες θερμοκρασίες.
