Γιατί το υδατικό SO2 αναφέρεται ως θειώδες οξύ;
* Αντίδραση με νερό: Όταν το διοξείδιο του θείου (SO2) διαλύεται στο νερό, αντιδρά με μόρια νερού για να σχηματίσει ένα διάλυμα που περιέχει ενυδατωμένο διοξείδιο του θείου (SO2 · H2O) και θειώδες οξύ (H2SO3) . Αυτή είναι μια αντίδραση ισορροπίας:
`` `
SO2 (g) + H2O (L) ⇌ H2SO3 (aq)
`` `
* όξινη φύση: Το διάλυμα παρουσιάζει όξινες ιδιότητες λόγω της παρουσίας H2SO3 . Αυτό το οξύ, αν και αδύναμο, μπορεί να δώσει πρωτόνια (Η+) σε διάλυμα, οδηγώντας στη χαρακτηριστική οξύτητα του υδατικού διαλύματος SO2.
* Ονοματολογία: Ο όρος "θειώδες οξύ" είναι ένα παραδοσιακό και ευρέως αποδεκτό όνομα για το όξινο διάλυμα που σχηματίζεται όταν το SO2 διαλύεται στο νερό. Ακολουθεί τη σύμβαση ονομασίας για οξυοξείδια, όπου το "-ous" επίθεμα υποδεικνύει χαμηλότερη κατάσταση οξείδωσης του κεντρικού ατόμου (θείο στην περίπτωση αυτή).
Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι:
* Η πραγματική ύπαρξη του H2SO3 συζητείται: Ενώ η αντίδραση του SO2 με νερό είναι καθιερωμένη, συζητείται η πραγματική ύπαρξη H2SO3 σε διάλυμα. Οι φασματοσκοπικές μελέτες υποδεικνύουν ότι το κυρίαρχο είδος στο διάλυμα είναι το ενυδατωμένο διοξείδιο του θείου (SO2 · Η2Ο), όχι το ελεύθερο οξύ H2SO3.
* Άλλα είδη σε διάλυμα: Εκτός από το ενυδατωμένο διοξείδιο του θείου και το θειώδες οξύ, άλλα είδη όπως το ιόν δισουλφίτη (HSO3-) και το θειώδες ιόν (SO32-) υπάρχουν επίσης στο διάλυμα, ανάλογα με το pH.
Συνοπτικά, ενώ ο όρος "θειώδες οξύ" χρησιμοποιείται για υδατικό SO2, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι το διάλυμα περιέχει στην πραγματικότητα ένα μείγμα ειδών, συμπεριλαμβανομένου του υδραυλικού διοξειδίου του θείου και των ιόντων διθειώδους, με την μετατόπιση της ισορροπίας ανάλογα με το ρΗ και τη συγκέντρωση.
