bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Πώς απομακρύνονται τα αδιάλυτα στερεά από το νερό;

Υπάρχουν αρκετές μέθοδοι για την απομάκρυνση αδιάλυτων στερεών από το νερό. Η καλύτερη μέθοδος εξαρτάται από τον τύπο και το μέγεθος των στερεών, την επιθυμητή καθαρότητα του νερού και την κλίμακα της λειτουργίας. Ακολουθούν μερικές κοινές μέθοδοι:

1. Διήθηση:

* διήθηση βαρύτητας: Αυτή είναι η απλούστερη μέθοδος, που περιλαμβάνει τη διέλευση του νερού μέσω ενός μέσου φίλτρου όπως το φίλτρο, το ύφασμα ή την άμμο. Τα μεγαλύτερα σωματίδια παγιδεύονται, ενώ το νερό διέρχεται.

* Διήθηση πίεσης: Αυτό χρησιμοποιεί πίεση για να αναγκάσει το νερό μέσω ενός μέσου φίλτρου, τυπικά μεμβράνης ή κασέτας. Αυτό είναι αποτελεσματικό για τα μικρότερα σωματίδια και μπορεί να επιτύχει υψηλότερα επίπεδα καθαρισμού.

* Διόρθωση μεμβράνης: Χρησιμοποιεί ημιεπερισμένες μεμβράνες για να διαχωρίσει το νερό από τα στερεά. Οι τύποι περιλαμβάνουν τη μικροδιήθηση, την υπερδιήθηση και τη νανοδιήθηση, το καθένα στοχεύει σε διαφορετικές περιοχές μεγέθους σωματιδίων.

2. Καθίζηση:

* Αυτή η διαδικασία βασίζεται στη βαρύτητα για να εγκατασταθεί βαρύτερα στερεά στο κάτω μέρος ενός δοχείου. Είναι αποτελεσματικό για μεγαλύτερα σωματίδια και απαιτεί δεξαμενή καθίζησης ή λεκάνη.

3. Κροκίδωση και πήξη:

* Αυτές οι μέθοδοι χρησιμοποιούνται συχνά σε συνδυασμό. Η κροκίδωση χρησιμοποιεί χημικά (κροκίδες) για να δεσμεύσει μικρότερα σωματίδια, σχηματίζοντας μεγαλύτερες συστάδες που εγκαθίστανται πιο εύκολα. Η πήξη χρησιμοποιεί χημικά (πηκτικά) για την εξουδετέρωση των φορτίων στα σωματίδια, προωθώντας τη συσσωμάτωσή τους.

4. Φυγοκέντρηση:

* Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί φυγοκεντρική δύναμη για να διαχωρίσει τα στερεά από τα υγρά. Μια φυγόκεντρο περιστρέφει το νερό σε υψηλές ταχύτητες, αναγκάζοντας τα βαρύτερα στερεά στο κάτω μέρος του δοχείου. Αυτό χρησιμοποιείται συνήθως σε εργαστήρια και ορισμένες βιομηχανικές διαδικασίες.

5. Άλλες τεχνικές:

* Ηλεκτροδοκύηση: Αυτή η τεχνική χρησιμοποιεί ένα ηλεκτρικό πεδίο για να διαχωρίσει τα φορτισμένα σωματίδια από το νερό.

* Αντίστροφη όσμωση: Αυτή η διαδικασία αναγκάζει το νερό μέσα από μια ημιεπερισμένη μεμβράνη, αφήνοντας πίσω τα διαλυμένα στερεά.

* απόσταξη: Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει τη θέρμανση του νερού στο σημείο βρασμού του και τη συλλογή του ατμού, ο οποίος συμπυκνώνεται σε καθαρό νερό.

Παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη:

* Φύση των στερεών: Το μέγεθος, το σχήμα και η χημική σύνθεση των στερεών θα επηρεάσουν την πιο αποτελεσματική μέθοδο απομάκρυνσης.

* επιθυμητή καθαρότητα: Η απαιτούμενη καθαρότητα του επεξεργασμένου νερού θα υπαγορεύει το επίπεδο διήθησης ή άλλη θεραπεία που απαιτείται.

* Κλίμακα λειτουργίας: Ο καθαρισμός μικρής κλίμακας μπορεί να χρησιμοποιεί διήθηση βαρύτητας, ενώ οι βιομηχανικές διεργασίες μεγάλης κλίμακας χρησιμοποιούν συχνά πιο περίπλοκες μεθόδους.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ορισμένες μέθοδοι μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικές για συγκεκριμένους τύπους στερεών ή ρύπων. Η διαβούλευση με έναν επαγγελματία επεξεργασίας νερού μπορεί να σας βοηθήσει να προσδιορίσετε την καλύτερη μέθοδο για τις συγκεκριμένες ανάγκες σας.

Διαφορά μεταξύ του αριθμού οξείδωσης και της κατάστασης οξείδωσης

Διαφορά μεταξύ του αριθμού οξείδωσης και της κατάστασης οξείδωσης

Κύρια διαφορά – Αριθμός οξείδωσης έναντι κατάστασης οξείδωσης Ο αριθμός οξείδωσης και η κατάσταση οξείδωσης συχνά θεωρούνται ίδια. Αυτό συμβαίνει επειδή η κατάσταση οξείδωσης μπορεί να είναι ίση με τον αριθμό οξείδωσης ενός συγκεκριμένου ατόμου ανάλογα με τον τύπο της ένωσης στην οποία βρίσκεται. Ωσ

Διαφορά μεταξύ σαλικυλικού οξέος και γλυκολικού οξέος

Διαφορά μεταξύ σαλικυλικού οξέος και γλυκολικού οξέος

Κύρια διαφορά – Σαλικυλικό οξύ έναντι Γλυκολικού Οξέος Το σαλικυλικό οξύ και το γλυκολικό οξύ είναι οργανικές ενώσεις που χρησιμοποιούνται σε πολλές βιομηχανίες ως πρώτες ύλες ή συστατικά. Το σαλικυλικό οξύ χρησιμοποιείται κυρίως σε φάρμακα λόγω της ικανότητάς του να αφαιρεί το εξωτερικό στρώμα του

Διαφορά μεταξύ BMR και TDEE

Διαφορά μεταξύ BMR και TDEE

Η κύρια διαφορά μεταξύ BMR και TDEE είναι ότι το BMR είναι ο αριθμός των θερμίδων που καίει ένα άτομο σε ηρεμία, ενώ το TDEE είναι το άθροισμα του BMR και των πρόσθετων θερμίδων που δαπανώνται μέσω σωματικών δραστηριοτήτων. Επιπλέον, το TDEE είναι η παράμετρος που εμπλέκεται είτε στην αύξηση είτε σ