Γιατί προτιμάται η τυποποιημένη κατάσταση για τον διαλύτη σε έναν ιδανικό νόμο περί διαλύματος της πολιτείας;

Ο ιδανικός νόμος περί αραιωμένων λύσεων του κράτους βασίζεται στην υπόθεση ότι ο διαλύτης συμπεριφέρεται ιδανικά, πράγμα που σημαίνει ότι οι ιδιότητές του δεν επηρεάζονται σημαντικά από την παρουσία της διαλελυμένης ουσίας. Για να εξασφαλιστεί αυτή η ιδανικότητα, η τυπική κατάσταση για τον διαλύτη επιλέγεται για να είναι ο καθαρός διαλύτης στην ίδια θερμοκρασία και πίεση με το διάλυμα.

Εδώ προτιμάται αυτή η επιλογή:

* Απλότητα: Η επιλογή του καθαρού διαλύτη ως τυποποιημένη κατάσταση απλοποιεί τις εκφράσεις για τις δραστηριότητες τόσο του διαλύτη όσο και της διαλυμένης ουσίας. Η δραστικότητα του διαλύτη σχετίζεται άμεσα με το κλάσμα του, το οποίο είναι πολύ κοντά στο 1 σε ένα αραιό διάλυμα.

* Συμφωνία με τη θερμοδυναμική: Αυτή η επιλογή ευθυγραμμίζεται με τον τυπικό ορισμό κατάστασης στη γενική θερμοδυναμική, όπου η τυπική κατάσταση για μια καθαρή ουσία είναι η καθαρή του μορφή στην καθορισμένη θερμοκρασία και πίεση.

* Ακρίβεια: Η παραδοχή της ιδεαλότητας είναι πιο πιθανό να ισχύει για τον διαλύτη σε ένα αραιό διάλυμα, καθώς οι αλληλεπιδράσεις του με τη διαλυτή ουσία είναι ελάχιστες. Επομένως, χρησιμοποιώντας τον καθαρό διαλύτη ως τυποποιημένη κατάσταση παρέχει μια ακριβέστερη αναπαράσταση του συστήματος.

Αντίθετα, η επιλογή μιας διαφορετικής τυπικής κατάστασης για τον διαλύτη, όπως μια υποθετική ιδανική λύση, θα:

* Περίπλοκο υπολογισμοί: Η δραστικότητα του διαλύτη θα εκφραστεί στη συνέχεια ως συνάρτηση της συγκέντρωσής του στο διάλυμα, η οποία θα απαιτούσε πιο σύνθετους υπολογισμούς.

* Εισαγωγή ασάφειας: Δεν θα ήταν σαφές πώς να καθορίσουμε την τυπική κατάσταση του διαλύτη σε διαφορετικές λύσεις με διαφορετικές συγκεντρώσεις.

Συνολικά, η χρήση του καθαρού διαλύτη ως τυποποιημένη κατάσταση στον ιδανικό νόμο περί αραιωμένης λύσης του κράτους εξασφαλίζει απλότητα, συνέπεια και πιο ακριβή αναπαράσταση του συστήματος.